จันทร์ที่ 31 ธันวา 2550 (วันสุดท้ายของปีนี้แล้ว)
วันนี้ตื่นเกือบ 9 โมง (ได้ข่าวว่านัดหมอไว้ 9 โมงนี่แหละ) ตื่นสายอีกแล้วแฮะ ขนาดแม่มาปลุกนะเนี่ย ก็ตาลีตาเหลือกลงมา ปรากฎว่าอีกประมาณชั่วโมงนึงจะได้ออกจากบ้านอยู่ดี เพราะกว่าจะแต่งตัว กินอาหารเช้า เตรียมเคลียร์รถให้หมานั่งด้วย ทั้ง 3 คนกับ 4 หมา (Marble ไปด้วย) ออกจากบ้านเกือบ 10 โมง ไปที่โรงพยาบาลสัตว์กรุงเทพฯ ที่ถนนเจริญราษฎ์ ความจริงวันนี้ปิดทำการแหละ แต่คุณหมอที่รู้จักกันนอนพักอยู่ที่นี่ ระหว่างเดินทาง แม่ก็เป็นคนอุ้มหนุ่มน้อยโดยห่อไว้เหมือนทารกน้อยๆน่ารักซะ ไปถึงก็ 10 โมงกว่าๆ ลงรถมาเจอหมาขาโจ๋ 2 ตัว มาเห่าๆๆๆๆใส่ Marble (แต่ป๊อดนี่หว่า ยืนอยู่ซะไล่เลย) Marble ก็สงบดี แค่มองไปทางนั้น แล้วก็เมินหนี (ไม่ได้กลัวนะ แต่เมินดื้อๆเลย) สงสัยห่วงลูกมากกว่าที่จะสนใจอย่างอื่น อีกอย่าง มันอยู่นอกบ้านด้วยล่ะมั้ง เลยไม่มีอาการหวงอาณาเขตเหมือนในบ้านที่เอาแต่เห่าๆๆหมานอกบ้าน เป็นสาวจอมซ่าที่ไม่เกรงกลัวใคร
คุณหมอเริ่มตั้งแต่ดูน้ำมูก(เป็นน้ำใสๆ) วัดไข้ ก็เอาปรอทเสียบก้นเจ้าหนุ่มน้อยตัวแรก แล้วคุณชายก็ขี้ใส่เลย เหลวนิดๆด้วย สงสัยเอาปรอทไปเสียบก้น เลยไปกระตุ้นให้มันขี้ซะเลย -_-! ต่อมาก็สาวน้อย ก็แบบเดียวกันอีก จริงๆเลย -_-" แต่อีกตัวดีหน่อยที่ไม่ได้ขี้ ระหว่างตรวจ Marble ก็ลุกลี้ลุกลน เป็นห่วงลูก เพราะตอนตรวจได้เข้าไปในห้องตรวจ มันเลยไม่เห็นลูก เราต้องออกไปลูบหัวมันเป็นระยะ บอกใ้ห้รอแปบนึง หมอตรวจลูกเธออยู่ สรุปผลตรวจ ลูกหมาก็เป็นแค่หวัดนิดหน่อย เลยได้ยาแก้หวัดมากิน เช้ากลางวันเย็น 0.3 ซีซี แต่เนื่องจากเจ้าหนุ่มน้อย Kody ที่คุณหมอชันสูตรอยู่ตายเพราะปอดปวมจากการติดเชื้อ กำลังเพาะเชื้อเพื่อดูว่าเป็นเชื้ออะไรกันแน่ สงสัยระหว่าง E-coli (จากวันแรกๆที่แม่มันขี้ในคอก) หรือ Herpes (ไวรัสเริม) คุณหมอจึงให้ยาแก้อักเสบมา(ยาฆ่าเชื้อ)กินกันไว้ก่อน เช้าเย็น 0.5 ซีซี พวกยาบำรุงก็งดไว้ก่อน เพราะกลัวบำรุงมากไป เดี๋ยวจะซ้ำรอยกับ Bulto (คือตอนนั้น Bulto ไม่สบาย เพราะเราให้กิน Calcium เยอะเกิน) อีกอย่าง เด็กๆก็มีภูมิคุ้มกันแล้ว ตอนนี้แค่เป็นหวัดนิดหน่อยเอง ส่วนเรื่องเห็บหมัดกับแมลงที่เจอบ้าง (ติดจากแม่มัน) ก็ใช้วิธีเอาสก็อตเทปพันนิ้ว แล้วแปะๆที่ตัวลูกหมา (ไล่จับคงไม่ทัน มันวิ่งเร็วมาก เราก็เจอปัญหานี้) ไม่ควรใช้ยา เริ่มใช้รอให้ 1 เดือนก่อน ค่อยใช้ยาพ่น รอให้ตับทำงานได้เต็มที่ก่อน
ต่อมาคุณหมอก็มาตรวจ Marble ต่อ Marble ก็เป็นเด็กดียอมให้คุณหมอตรวจดู บอกถามนมยุบลงไปเยอะเลย สงสัยลูกน้อย เราบอกว่าไม่ใช่ นี่หละนมโตขึ้นตั้งเยอะแล้ว เดิมแทบไม่มีเลย คุณหมอถามว่าให้กินอะไรบ้าง บอกว่าให้กินนม Hi-Calcium 2 กล่อง กับไข่ต้มสุก 2 ฟอง ต่อมื้อ วันละ 3 มื้อ มีข้าวปกติอีกมื้อที่จะมีคอไก่ทอด แล้วมีให้ Calcium เม็ดเสริมด้วย ให้วิตามินรวมนิวโตรเพล็กเช้าเย็น หมอบอกว่า Calcium เยอะไปหน่อยแล้ว เพราะว่าเหลือลูกแค่ 3 ตัว ตอนแรกลูกเยอะเลยให้เสริม Calcium ก็เลยลดเหลือครึ่งเดียวคือ นม Hi-Calcium 1 กล่อง กับไข่ต้มสุก 1 ฟอง ต่อมื้อพอ นอกนั้นเหมือนเดิม แล้วให้เช็ดบริเวณนมให้ Marble และทำความสะอาด..(ติ๊ด)..กับก้นด้วย เผื่อลูกมันไปเลียเข้า Marble ก็อย่าเพิ่งให้ฉีดยากันหมัด รอหมดช่วงให้นมลูกก่อนเช่นกัน
หลังจากไปหาหมอเสร็จแล้ว ก็แวะพาเด็กๆไปโชว์ตัวให้ปลาดูหน่อย หลังจากที่จะให้ปลาดู 2 ครั้งแล้ว แต่ติดตรงรีบๆ เลยไม่ได้ดูสักที ก็แวะไปถึงบ้านปลาตอน 11 โมง ปลาก็ออกมาดูลูกหมาที่หน้าบ้านปลา ปลาชมบอกว่าน่ารักมากๆเลย (ลูกหมานะ ไม่ใช่เรา) แล้วเราก็อุ้มออกมาดูชัดๆไปเลย เลือกอุ้มเจ้าหนุ่มน้อยออกมา แล้วลองให้ปลาอุ้มดู มันก็ดิ้นเล็กน้อย ก็สอนวิธีอุ้มไม่ให้มันดิ้น แล้วก็ถ่ายรูปคู่กับน้องหมาซะหน่อย แต่เห็นว่าแดดร้อน ็เรา แม่ และปลากย้ายกันเข้าไปในบ้าน (ให้ Marble กับพ่ออยู่ในรถ) นั่งไปสักพัก ก็ถ่ายรูปกันต่อ แต่แล้วหนุ่มน้อยก็ยังคงดิ้นและไม่หันหน้าหนีปลาเืรื่อยๆ เราก็เลยถามหนุ่มน้อยที่ปลาอุ้มอยู่ว่า "พี่ปลาน่ารักมั้ย ถ้าน่ารักให้มองหน้าเขานาน แต่ถ้าไม่ใช่ ให้หันหนี" ปรากฎว่าหนุ่มน้อยก็....(อยากรู้ไปถามปลาแล้วกัน 555) เขาว่ากันว่า เด็กๆไม่โกหกนะ แล้วเราให้ปลาอุ้มสาวน้อยบ้าง และก็ุถ่ายรูปคู่อีก เราก็ขอถ่ายกับหนุ่มน้อยมั่ง ปกติถ่ายรูปเด็กๆ เราเป็นคนถ่าย เราไม่เคยได้ถ่ายรูปคู่กับเด็กๆสักที ก็ได้มา 1 รูป โดนแม่แซวอีกว่า "เหมือนกันเลย" (โอเค น่ารักเหมือนลูกหมาก็ยอมล่ะนะ ^_^) แล้วก็คุยๆกันสักพัก เราก็ออกจากบ้านปลาเพื่อกลับบ้านตอน 11 โมงครึ่ง มาถึงบ้านได้แปบนึงเจ๊ปลาก็รีบทวงรูปเลย 55 น้องหมาเราน่ารักใช่มั้ยล่ะ อิอิ ส่งรูปเสร็จ เราก็ลงมากินข้าวเที่ยงกับพ่อแมู่ คว้าการ์ตูน Disney เก่าเรื่องนึงมาดู เรื่อง Robin Hood สนุกดีดูจบก็ขึ้นมาเล่นคอมต่อ
พอ 4 โมงครึ่งกว่าๆก็ลงไปป้อนยาเด็กๆ แต่รอบนี้ไม่ใช่ยาบำรุงแล้ว(ตามคำแนะนำของหมอ) ก็เป็นยาแก้หวัดกับยาแก้อักเสบแทน ก่อนกินพยายามจะถ่ายรูปเด็กๆที่เริ่มจะลืมตาแต่ละตัว แต่กว่าจะถ่ายได้หมดเวลาไปนานเกือบชั่วโมง แล้วค่อยเริ่มป้อนยาหนุ่มน้อยตัวแรก ให้ยาแก้หวัดก่อน สีเหลืองใสๆ เทใส่ถ้วยยาเล็กๆ แล้วดูดด้วยไซลิ้ง 0.3 ซีซี ตอนป้อนไม่ค่อยจะยอมกินเท่าไหร่ ทั้งที่กลิ่นมันก็หวานๆ แต่สงสัยรสชาติไม่คุ้นปากเท่าไหร่ เลยทำท่าอิดออดเล็กน้อย ตามด้วยยาแก้อักเสบ สีชมพูข้นๆ เทใส่อีกถ้วย แล้วดูดมา 0.5 ซีซี ทำท่าเหมือนไม่อยากกิน  แต่ละตัวท่าทางอิดออด แต่ก็กินจนหมด (ไม่หมดได้ไง ยานะ ไม่ใช่ขนม) ต่อมาก็ป้อนสาวน้อยตัวนึง ทำท่าไม่ค่อยอยากจะกินเช่นกัน (เรื่องมากจริงๆเลย เด็กน้อยทั้งหลาย) แต่ตัวสุดท้ายนี่น่ารักหน่อย กินหมดเลย ไม่ต้องลำบาก (อาจจะเพราะหิวก็ได้มั้ง ป้อนมาเหอะ หนูกินหมด 555) ป้อนเสร็จแล้วพาเด็กๆไปกินนมแม่ก็ล่อไป 6 โมงเย็น ก็กลับเข้าบ้านเล่นคอมต่ออีก (วันนี้ขอว่างจิตเหมือนทุกวันอีก งานการไม่ได้ทำเลย)
2 ทุ่มกว่าๆ ลงไปกินข้าวเย็น ดูทีวีไป เห็นรายการ VIP แม่ปลาออกทีวีด้วย เป็นหนึ่งในสุดยอด VIP ประจำปีเชียว ดูจบก็ลงไปปล่อย Marble ออกมาพัก ระหว่างนั้น เราก็เข้าไปอยู่ในกรงเพื่อเฝ้าลูกหมาแทนสักพักนึง แล้วก็ให้ Marble กินยาบำรุงนิวโตรเพล็ก 5 ซีซี นม 1 กล่อง ไข่ต้ม 1 ฟอง แต่งด Calcium เม็ดแล้ว แล้วก็ให้มันให้นมลูกต่อ
11.45 น. แม่เรียกให้ลงไปให้ข้าวหมาด่วน บอกจะรีบให้ก่อนเริ่ม Count down ทั้งคนทั้งหมาทำเวลาอย่างแรง แม้แต่ Marble ก็กินข้าวจนเกลี้ยงเลยวันนี้ (ขนาดไม่มีคอไก่ทอดนะเนี่ยวันนี้) แต่เจ้า Marble ไม่ยอมไปทำธุระเสียที รอจนไม่ไหว ก็ให้มันเข้าไปอยู่กับลูกๆก่อน แล้วรีบขึ้นมาบ้าน สรุปก็เสร็จก่อน 5 นาที พ่อก็ลงมาพอดี มา Count down ด้วยกันพ่อแม่ลูก นับตั้งแต่ 30 วินาที 29 28 ... (ตามทีวีช่อง 9) ... 3 2 1 0 Happy New Year
เสร็จแล้วชวนพ่อแม่ขึ้นไปดูพลุบนดาดฟ้า แต่แม่ไม่เอาด้วย ขี้เกียจ ขึ้นไปดูกันพ่อลูก ปรากฎว่ามีแต่ไกลๆ แถมบางอันตึกบังอีก แปบเดียวด้วย เลยเลิกดูซะเลย เซ็ง ลงมาได้สักพัก โทรไป Happy New Year ให้ปลา และก็ลงไปดูลูกหมาต่อ ปล่อย Marble อีกรอบให้ไปทำธุระก่อนเข้ากรง แต่มันก็ไม่ยอมอีก เล่นตัวจริงๆ เอาแต่เห่าบ๊อกๆ ทักทายเพื่อนฝูงนอกบ้าน จนเราก็ทำใจ ให้มันเข้าคอกไป ดันเจอลูกหมาตัวไหนไม่รู้ขี้ไว้ ต้องมาเช็ดขี้ตั้งแต่เริ่มปีใหม่เลย -_-! ภารกิจนี้ไม่เลือกเวลาเสียจริง แล้วส่งเด็กๆไปกินนมแม่ตามระเบียบ ขึ้นบ้านมาอาบน้ำ แล้วก็นอนตี 1 40นาที พรุ่งนี้จะไปไหว้พระกับพ่อใน กทม. (พ่อพาลุย) ตามปกติที่ทำทุกๆปี

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพ Marble และลูกหมา 3 ตัว (ภาพนี้ Marble น่ารักเนอะ)
ภาพหนุ่มน้อย และพี่เลี้ยงหมา (เพิ่งจะเคยได้ถ่ายรูปคู่กับเด็กๆนะเนี่ย)
ภาพสาวน้อย 1 คน 1 ตัว อิอิ ^^ (ใครน่ารักกว่ากัน มาร่วมโหวตกันเองนะ)
ภาพสาวน้อยนอนพุงปลิ้น(สบายเกินไปป่าวเนี่ย)
ภาพเด็ก 3 ตัวในกล่องใบเล็ก
ภาพเด็กน้อยตาแป๋ว (ไม่แน่ใจว่าตัวไหน)

อาทิตย์ที่ 30 ธันวา 2550
ตื่นก็เที่ยงครึ่งได้(เหมือนเดิม) แบบมีคนปลุกด้วย แล้วก็ลงมาป้อนยาบำรุงทั้งนิวโตรเพล็กตัวละ 0.3 ซีซี และนิวตรีพลัสตัวละเท่าเม็ดข้าวโพด เด็กๆทั้ง 3 เสร็จแล้วจึงไปให้ Marble กินนมกับไข่ต้ม (พ่อให้ Marble กินยาบำรุงไปแล้วตอนเช้า) แล้วค่อยพาเด็กๆไปกินนมแม่ตามปกติทุกอย่าง รอบนี้ให้ Calcium เม็ด 3-4 เม็ด เอาแบบมีวิตามินรวมด้วย(พ่อเพิ่งซื้อมาเพราะของเก่าหมด) กว่าจะเสร็จล่อไปบ่าย 2 ถึงจะได้กินข้าวเที่ยง ก็กินไปดูหนังไปกับพ่อแม่ที่บ้านนี่แหละ ดูเรื่อง Demolition Man จน 4โมงเย็น ขึ้นไปทำงานครึ่งชั่วโมง แล้วลงมาทำความสะอาดคอกตอน 4 โมงครึ่ง โดยเอาเด็กๆไปให้เพื่อนบ้านที่อยู่บ้านติดกันดู น่ารักจริงๆ หนุ่มน้อยลืมตาข้างขวาเกือบจะเต็มที่แล้ว และอีกข้างเริ่มลืมตานิดๆด้วย (ว่าแต่ทำไมตั้งแต่ลืมตาแล้ว มันหันหน้าหนีเราตลอดเลยล่ะเนี่ย สงสัยจะรับไม่ได้ที่พี่มันหน้าตาแบบนี้ 55555) ตัวอื่นๆยังคงไม่ลืมตา ลุ้นๆ อยากเห็นเด็กๆลืมตาไว้ๆจัง ต่อมาก็เริ่ม Big Cleaning เสียที ก็เอาเด็กมาใส่กล่องแยกไว้ก่อน วางไว้บนหลังคารถ แต่ไปๆมาๆก็เอาไปไว้ในบ้านดีกว่า กลัวยุงเยอะ เสียวหล่นด้วย เพราะลูกหมาจอมซนมันดิ้นๆๆอยู่ในกล่อง แล้วเริ่มงานกันตั้งแต่รื้อลังที่ปูรองไว้ออกมาทิ้ง เอาตะแกรงพื้นกรงและถาดรองพื้นกรงออกมาปัดขนที่ติดอยู่ออก และล้างทำความสะอาด นอกจากนี้ก็กวาดรอบๆกรง(คอก) และถนนในบ้านได้ด้วยซะเลย (แต่สนามยังรกเหมือนเดิม -_-!) โดยพ่อแม่ลูก 3 คนช่วยกันทำอยู่นานมาก เสร็จประมาณ 6 โมงเย็นครึ่งกว่า ก็ป้อนยาบำรุงนิวโตรเพล็กเหมือนเดิม แล้วก็ให้แม่ช่วยเช็ดตัวลูกหมาด้วยน้ำอุ่น ห่อลูกหมาด้วยผ้า(กลัวจะหนาว) แต่เด็กๆก็คลานออกมาจากผ้าที่ห่ออยู่ดี สงสัยจะหิวมากแล้วแหละ แยกกับแม่มันมา 3 ชั่วโมงแล้ว (ปกติจะลูกหมาหิวทุกๆ 2 ชั่วโมงด้วย) โทษทีนะเด็กๆ กว่าจะทำความสะอาดทั้งหมดมันนานไปหน่อย ก็รีบลงไปให้นม 2 ฟองกับไข่ต้ม 1 ฟอง(พอดีมันเหลือฟองเดียว ยังไม่ได้ต้ม) และยาบำรุงนิวโตรเพล็ก 5 ซีซี รอบเย็น และให้เด็กๆเข้าคอกไปกินนมแม่ แต่ละตัวหิวโซ พอ Marble นอน มันรีบคลาน(ทำยังกับจะวิ่งได้อยู่แล้ว) มากินนมทันที เราให้ Calcium เม็ด 3-4 เม็ด และก็นั่งเฝ้าอยู่นาน เพราะรู้ว่ามันไม่พอแน่ข้างเดียว ต้องพลิกตัว Marble อีกข้างให้ลูกมันกินต่อ แล้วก็จริงๆ มันกินไม่พอ ก็จับ Marble พลอกตัวอย่างทุรักทุเรพอควร หลังจากจัดระเบียบเรียบร้อยเสร็จเราก็ขึ้นมากินข้าวเย็น (ประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆ)
ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ (ดูแบไต๋จบ) ก็ลงไปให้ข้าวหมา วันนี้ Marble กินได้แยะพอควร ยังเหลือข้าวเยอะ เลยให้ตีนไก่ทอด (วันนี้ไม่มีคอไก่) โดยกดลงไปในข้าวที่เหลือ เพื่อให้มันกินข้าวด้วย และให้ไข่ต้มอีกฟอง ก็ทำให้กินข้าวได้เพิ่มอีกหน่อย โดยก่อนให้ ก็ฝึกทบทวนคำสั่ง นั่ง ขอมือ หมอบ ไปในตัว โอเค ยังแม่นเป๊ะ ดีมากๆ กินเสร็จมันก็วิ่งไปทำธุระอย่างรู้หน้าที่ แล้วเราก็ส่งเด็กๆเข้าไปกินนมแม่ต่อในคอก พร้อมให้ Marble กิน Calcium อีก 3 เม็ด แล้วเราก็ขึ้นไปนอน วันนี้นอนตี 2 กว่าๆ เพราะพรุ่งนี้จะพาเด็กๆไปหาหมอที่รู้จักกันหน่อยแต่เช้า (หนุ่มน้อยแอบมีน้ำมูกนิดนึง เลยจะพาไปตรวจด้วย)

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพหนุ่มน้อยลืมตาข้างขวาได้เยอะแล้วนะคร้าบ (อีกข้างก็เริ่มลืมตานิดๆ)
ภาพลูกหมา 3 ตัวในกล่องระหว่างป้อนยาภาคบ่าย
ภาพหนุ่มน้อยนอนท่าน่ารักจริงๆ
ภาพสาวน้อยขดตัวนอน (สงสัยจะหนาว)
ภาพสาวน้อยอีกตัวนอนหลับสบาย

เสาร์ที่ 29 ธันวา 2550
ตื่นล่อไปเที่ยง 40 นาที (ความจริงตื่นเพราะไปรษณีย์บีบแตรตอน 11 โมงกว่าๆรอบนึง แต่ยังไม่อยากตื่นอ่ะ) แต่รอบนี้ถูกปลุกด้วยความเร่งรีบ เพราะจะออกไปกินข้าวข้างนอกกับพ่อแม่ แล้วพ่อกลับมารับแล้ว (หลังจากไปออกหน่วยแพทย์ตั้งแต่เช้า) เลยทำให้ยังไม่ได้ป้อนยาบำรุงให้เด็กๆ
บ่ายโมงกว่าๆ ออกไปกินที่ Lotus แถวบ้านแหละ และแวะซื้อของคน กับ Calcium เม็ดรูปกระดูกของหมาอ่ะ ปรากฎว่ามีแต่กล่องเล็ก (หนูจะเอากล่องใหญ่อ่า เชอะ) ที่บ้านก็ใกล้หมดแล้ว กินได้อีกแค่ 1-2 วัน ก็เลยฝากพ่อไปซื้อที่ Macro อีกที พรุ่งนี้พ่อจะแวะซื้อให้
ซื้อของเสร็จก็แวะไปสวัสดีปีใหม่ที่บ้านเพื่อนแม่แถวสาธุฯนี่แหละ ว่าจะกลับถึงบ้านก็ 4 โมงเย็น ก็รีบปล่อย Marble ไปพักผ่อน แล้วอุ้มเด็กๆลงกล่องขึ้นมาป้อนยาบำรุงแต่ก่อนจะป้อน นึกอยากรู้แล้วว่าเด็กๆโตขึ้นขนาดไหนแล้ว อุ้มอยู่ทุกวันก็รู้สึกตัวหนักขึ้นอยู่หรอก แต่ก็ไม่รู้ว่ามากขนาดไหน
สาวน้อยตัวแรก หนัก 750 กรัม สาวน้อยตัวที่สอง หนัก 700 กรัม ส่วนหนุ่มน้อยจอมโวยวาย (เพราะมันร้องส่งเสียงดัง แล้วพยายามตะกุยๆเพื่อออกจากกล่องตลอด) หนัก 720 กรัม
ตัวโตขึ้นเยอะเหมือนกันนะเนี่ย แต่ไม่รู้ว่าตามมาตรฐานแล้ว จะน้ำหนักเพียงพอหรือเปล่า จึงโพสทิ้งถามไว้ในเว็บบอร์ดหมาเช่นเดิม รอใครสักคนมาตอบ
แล้วก็จับป้อนยานิวโตเพล็กตัวละ 0.3 ซีซี และนิวตริพลัส วันนี้กินยาง่ายทุกตัว และจับถ่ายรูป เราพยายามถ่ายมุมอื่นบ้าง เบื่อมุมเดิม แต่ไม่สำเร็จ เพราะถ่ายใช้แฟลต ภาพก็สว่างเกิน ปิดแฟลตภาพก็ไม่ชัด (ใช้กล้องมือถืออ่ะ) อยากได้มุม The Dog จัง คงจะน่ารักไม่น้อยเลย ^^ แล้วก็พาไปกินนม Marble ต่อ แย่งกันกินเหลือเกิน นมจะพอมั้ยเนี่ย แต่ละตัวก็โตขึ้นมาแล้ว
ประมาณ 3 ทุ่ม ก็ลงไปพาเด็กมาป้อนยาอีกรอบ โดยพอดีเราดูหนังแผ่นเรื่อง The Last Legion กับพ่อแม่อยู่ ฉากกำลังสู้สงครามอย่างเมามัน เราก็อุ้มให้สาวน้อยตัวนึงมานอนบนตัวเรา มันก็นอนหลับสบายเหลือเกิน แต่ก็คงเริ่มหิวแล้วแหละ มาดมๆตัวเรา เราก็ป้อนยาไป ดูหนังไป จนหนังจบ ก็ป้อนไปได้ 2 ตัว ขาดหนุ่มน้อยที่ร้องแง้วๆๆๆ แล้วดิ้นไปดิ้นมาในกล่อง (กล่องแทบพัง -_-!) ได้เชื้อพ่อมันมาแน่ๆแบบนี้ แล้วเราก็ป้อนๆไป เอ๊ะ แสงไฟมันสะท้อนออกจากตาเจ้าหมาน้อย เฮ้ย มันลืมตานิดนึงมาแล้วนี่นา ตื่นเต้นๆ หนุ่มน้อยลืมตาได้นิดนึงแล้ว เป็นข้างขวา ก็ร้องบอกให้แม่ดู แม่บอกว่าเมื่อวานมันก็ลืมตานิดๆแบบนี้แหละ (แต่เมื่อวานเราดูแล้วมันไม่ใช่แบบนี้นี่นา) เอาเหอะ แสดงว่ามันใกล้จะได้เห็นหน้าเราแล้ว ดีใจจัง (แต่หนุ่มน้อยจะดีใจ หรือผิดหวังดีเนี่ย พอเห็นหน้าเรา เหอะๆ) ตอนเรากำลังจะพาเด็กๆทั้ง 3 ไปกินนมแม่ พอดีเห็นพ่อเราช่วยให้ Marble กินไข่ต้ม กับคอไ่ก่ทอดกับข้าวแล้ว แต่ยังไม่ได้กินนม เราก็ให้มันกิน 2 กล่องกับยาบำรุง 5 ซีซีเหมือนเดิม ความจริงนอกจากยานี้แล้ว ก็มียาเม็ดสำหรับคนท้อง ให้มันกินด้วยนะเนี่ย บำรุงกันสุดๆ เสร็จแล้วก็เฝ้าเด็กๆกินนมแม่ ทุกตัวแย่งกันกินจนนมแฟบไปเลย แต่ท่าทางจะยังไม่อิ่มกันเลย เราก็เลยช่วยให้ Marble พลิกตัวอีกด้าน เพื่อให้ลูกมันได้กินนมต่อ กินเก่งจริงๆ ต่อไปนมมันจะพอมั้ยล่ะเนี่ย
ประมาณเกือบตี 2 ก็ลงไปปล่อย Marble พักอีกรอบ และให้กินข้าวเหมือนตัวอื่นด้วย รอบนี้กินหมดเลยแฮะ ดีจัง ระหว่าง Marble ไปพัก เราก็แอบดูลูกหมาหน่อยว่าเป็นไงบ้าง ปรากฎว่าหนุ่มน้อยลืมตาข้างขวาได้ 2 ใน 3 แล้ว ตาแป๋วเชียว น่ารักที่สุดเลย แต่ 2 สาวยังตาปิดสนิทอยู่  พอตัวอื่นๆกินข้าวเสร็จ เราก็ให้ Marble เข้ากรงแล้วให้นมลูกต่อ และให้กิน Calcium เม็ดอีก 3-4 เม็ดที่ใกล้จะหมดเต็มที และเราก็ขึ้นมานอนตี 3 ครึ่ง

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมา 3 ตัวในกล่องระหว่างป้อนยาภาคเย็น (เปลี่ยนเป็นกล่อง ป้องกันไม่ให้ปีนออกมา)
ภาพหนุ่มน้อยลืมตาข้างขวานิดนึงแล้วนะฮะ
ภาพหนุ่มน้อยอย่างสบายใจ
ภาพสาวน้อยหลับหลังกินยา
ภาพสาวน้อยอีกตัวก็หลับ(หันอีกข้างกับตัวอื่น)

ศุกร์ที่ 28 ธันวา 2550
เราตื่นเที่ยงครึ่งเพราะพ่อโทรมาปลุกว่าให้ตื่นได้แล้ว (ความจริงตื่นรอบแรกมีพี่โทรมาถามว่าได้รับ mail หรือยัง ตอน 10 โมงกว่าๆ 2 รอบ) และก็ลุกขึ้นมาเล่นเน็ตอยู่พักใหญ่ๆ รู้ตัวอีกทีบ่าย 2 -_-! แย่จริง ก็รีบลงไปปล่อยให้ Marble พัก และให้กินนมกับไข่เหมือนเดิม โดยล่ามตัวอื่นๆไว้ และเราก็เอาลูกๆมันขึ้นมาป้อนยาบำรุงทั้งนิวโตรเพล็กตัวละ 0.3 ซีซีกว่าๆ (ซึ่งก็เทเยอะเกินแหละ เลยเก็บไว้ให้ Marble ช่วยกินที่เหลือ) และนิวตริพลัสและถ่ายรูปเด็กๆไว้ จนเสร็จตอนบ่าย 3 ปลาโทรมาถามว่า จะให้มารับที่บ้านมั้ย อีก 15 นาทีไปรับนะ เราก็โอเค เพราะคิดว่าน่าจะทัน เหลือแค่เอาเด็กๆไปกินนมแม่ก็เสร็จ หลังจากวางสายโทรศัพท์ (โทรศัำพท์บ้าน อยู่ชั้น 2) เรากลับลงมาดูลูกหมาที่ชั้น 1 ปรากฎว่าหนุ่มน้อยจอมซนตกลงมาจากตะกร้า แต่รอบนี้ขี้ไม่แตกนะ 55 เราก็พาเด็กกลับเข้าคอกไปกินนมแม่ วันนี้เฝ้าได้ไม่นานเพราะรีบ ก็รอแค่ให้มันเข้าประจำตำแหน่ง ได้ตัวละเต้าก็พอ แล้วก็ขึ้นบ้านไปจะกินข้าวเที่ยง (ตอนบ่าย 3 นี่แหละ) แต่อาหารเข้าไมโครเวฟที่ทำไว้ มันกินแล้วเปรี้ยวอ่ะ ไรเนี่ย อาหารแช่แข็งที่ฉลากเขียนว่าเก็บได้เป็นปี ซื้อมาแค่อาทิตย์เดียวก็เสียแล้ว เลยอดกิน กินนมกล่องนึงแทน แล้วก็รอปลามารับ
ปลามาถึงก็ 4 โมงกว่าๆ มาช้าเพราะรอเค้กมาส่งช้า เพื่อเอาไปเซอร์ไพรด์วันเกิดเทพบอนนี่ แล้วออกไปงานเลี้ยงปีใหม่ของภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จุฬาฯ ไปกันเยอะดี ทั้งปี 2-4 มีอาจารย์กอบกุลกับอาจารย์อรรถสิทธิ์ไปด้วย มีของกิน น้ำอัดลม ขนมเพียบ โดยปลาเตรียมไก่ทอดกับข้าวเหนียวฝีมือพี่นิไป อ.กอบกุลเตรียมกรอบเค็มมา นอกจากนี้ก็สั่งพิซซ่ามาเพิ่ม (หมดหลังจากมาถึงไม่เกิน 10 นาที เหมือนมันจะระเหิดได้เลย แร้งลงซะ) แล้วก็มีของขวัญมาจับฉลากด้วย มีเกมต่างๆเล่น ไปถึงเราก็ไปขอเล่น winning กับกรุ๊ป P ก่อน อยากเล่น เล่นเป็นจอยที่ 7 ทำทีมเขาปั่นป่วนเลย แล้วก็มีเล่นเกมเก้าอี้เล็คเชอร์ดนตรี เกมจับกลุ่มยืนบนพื้นได้ไม่เกิน 5 จุด ทีมหญิงล้วนพ่ายไปเพราะไม่แข็งแรงพอ แล้วก็เซอร์ไพรด์บอนนี่ขณะทำโทษด้วยเกมสับๆๆ แล้วก็สั่ง KFC เลี้ยงเนื่องในโอกาสชนะ MASS Awards มาเลี้ยงเพื่อนๆ ต่อมาก็เล่นเกมเหยียบลูกโป่ง สนุกมากๆ คืนชีพตั้ง 3 รอบยังแพ้ เหอะๆ และสุดท้ายก็จับของขวัญ ปลาัจับได้ของเรา แต่เราจับได้ของพี่เต๋าแฮะ เลยได้ครองโลกมา 1 ใบ -_-! กับตัง 100 บาท (ถ้าศรัณย์ไม่บอก เราคงไม่เห็นนะเนี่ย) เสร็จงานประมาณ 2 ทุ่มกว่า ช่วยกันเก็บห้องที่จัดงาน (ชั้น 19 ตึก 4) ให้เรียบร้อย แล้วแยกย้ายกลับบ้าน เราติดรถปลากลับมาที่บ้านปลา เพื่อรอพ่อมารับอีกที
หลังจากนั้นกว่าจะถึงบ้านเราก็ 4 ทุ่มครึ่งแล้ว เห็นแม่กำลังทำกล่องให้ลูกหมาแทนตะกร้าที่ลูกหมาจะปีนออกมาได้ ใจตรงกันเลยแฮะ กำลังจะบอกว่า ลูกหมามันชอบปีนออกมา จะให้หากล่องใหม่ใส่แทนอยู่พอดีเลย แล้วมาป้อนยาบำรุงเหมือนทุกครั้ง ท่าทางอิดออดนิดหน่อย แต่ก็กินหมด ระหว่างป้อนยา แม่เราบอกว่าหนุ่มน้อยทำท่าเหมือนจะเริ่มลืมตานิดหน่อยแล้วนะ แต่ทำไมเราดูแล้วก็เหมือนเดิมแฮะ แค่ขยิบตานิดหน่อยเอง แล้วพาเด็กๆไปกินนมแม่ ซึ่งพ่อบอกว่าช่วยให้นมกับไข่ แล้วตอนที่พ่อแม่กลับมาบ้านตอน 3 ทุ่ม แต่เป็นไข่ดิบนะรอบนี้ ก็บอกพ่อว่าไข่ต้มเหมือนเดิมแหะ อย่าเพิ่งเปลี่ยนเลย หลังจากอุ้มเด็กๆไปกินนมเสร็จ ก็ขึ้นบ้าน
ตี 2 กว่าๆ ลงไปให้ข้าวหมา Marble วันนี้กินได้เยอะขึ้นมาก เราก็ชมๆๆๆ ดีมาก จะได้มีเรียวแรง และมีนมให้ลูกกิน แต่ยังไงก็กินไม่หมดอยู่ดี เอาเหอะ เท่านี้ก็ดีมากแล้ว เข้าไปดูเด็กๆ กำลังหลับสบายตัวละมุมกรง Marble กินเสร็จ ก็พาเข้าคอกให้นมลูกต่อ หลังจากจัดสรรปันส่วนตัวละเต้าแล้ว ก็ขึ้นบ้านไป เพิ่งนึกได้ว่า Marble ยังไม่ได้กินยาบำรุงนิวโตรเพล็กนี่นา แต่ก็ทบไว้พรุ่งนี้แล้วกันเนอะ เพราะขี้เกียจเข้าไปจัดระเบียบอีกรอบนึง กว่าจะได้นอนล่อไป ตี 4 เหมือนเดิม -_-!!!

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพคอกซึ่งเป็นกรงมีมุ้งลวด แถมต้องกั้นพื้นที่ส่วนตั๊วส่วนตัวให้แม่ลูกอ่อนด้วย เพราะถ้าหมาตัวอื่นเข้าใกล้จะขู่ทันที (ว่าจะถ่ายตั้งแต่วันแรกๆแล้ว ลืมทุกที -_-!)
ภาพลูกหมา 3 ตัวในตะกร้าระหว่างป้อนยาภาคบ่าย
ภาพหนุ่มน้อย และภาพสาวน้อยอีก 2 ตัว (ตัวละภาพ)

พฤหัสที่ 27 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)

ตื่นมา เที่ยงกว่าๆ (มั้ง) แต่กว่าจะลงไปปล่อย Marble พักก็บ่าย 2 แล้ว ให้นม 2 กล่อง ไข่ต้ม 2 ฟอง แล้วก็ให้ยาบำรุงนิวโตเพล็ก 5 ซีซีด้วย เอาเด็กๆมาป้อนยาบำรุงนิวโตเพล็ก 0.3 ซีซี กับนิวตริพลัสเท่าเดิม แล้วถ่ายรูปเก็บไว้ดูความเปลี่ยนแปลงหน่อย กว่าจะเสร็จก็บ่าย 3 กว่าๆ ส่งเด็กๆเข้าคอกไปกินนมแม่ ระหว่างที่เราเฝ้าดูเด็กๆกินนมแม่ Marble มักจะชอบเลียๆๆทำความสะอาดลูกๆของมันระหว่างที่เด็กๆดูดนมแม่ แล้วก็เพื่อกระตุ้นให้ขับถ่ายด้วย โดยเราเห็นเลียได้ลำบาก บางทีก็เลยช่วยอุ้มเด็กมาทีละตัวให้มันเลียให้สะใจ เอ้ย สะดวกขึ้นหน่อย แต่รอบนี้ไม่รู้เจ้า Marble นึกยังไง มองเห็น..(ตู๊ด)..ของหนุ่มน้อยเป็นเม็ดอะไรแปลกๆ เลยจะกัดๆให้ แต่หนุ่มน้อยก็ร้อง แง้ว! ดังลั่นเลย (ไม่ร้องได้ไง เจ็บน่าดู เหอะๆ) แต่เราก็ฮาก๊ากเลย ทำไปได้เนอะ และก็ให้ Calcium เม็ด 3-4 เม็ดให้ Marble อีกหน่อย แล้วขึ้นมาทำคอมต่อ
หลังจากนั้นก็คุยงานเกมมือถือทั้งวันทั้งคืนเลย กว่าจะได้ลงไปดูเด็กๆอีกที ก็ 6 โมงกว่าๆ ปล่อย Marble พัก ให้กินนม Hi-Calcium 2 กล่อง ไข่ต้ม 2 ฟอง ยานิวโตเพล็ก 5 ซีซี (เหมือนเดิมทุกครั้งนั่นแหละ บอกซ้ำๆอยู่ได้เนอะ) และป้อนยานิวโตเพล็กให้เด็กๆอีกตัวละ 0.3 ซีซี แล้วส่งเด็กๆกลับไปกินนมแม่อีก เราเฝ้าเหมือนเดิม อุ้มเด็กๆให้ Marble เลียทีละตัวอีก แต่แล้วเจ้า Marble ไม่จำหรือไงไม่รู้ ก็ดันไปงับ...เข้าอีก หนุ่มน้อยร้องแง้ว!อีก ขำจริงๆ  สงสารก็สงสารหรอก แต่ขำมากกว่า 5555 เสร็จแล้วก็กลับขึ้นมาคุยงานมือถือต่ออีก ระดมสมองต่อทั้งคืน จนประมาณตี 2 ก็ ปิดการประชุมเครียด เพราะตื้อกันหมดแล้ว เราจึงจะได้ลงไปหาเด็กๆอีกรอบ พร้อมให้อาหารหมา เจ้า Marble กินข้าวได้นิดเดียวจริงๆ ทำเอาเรากับแม่โกรธมากๆ จนแทบอยากจะไม่ให้มันกินอะไรอีก ปล่อยให้อด แต่ก็ทำใจ แก้โดยให้กิน Air-X ช่วยย่อย ใส่ไว้ในไข่ต้มฟองนึงของโปรดมัน นอกนั้นก็กินไข่ต้ม 2 ฟอง (รวมฟองที่ซ่อนยาแล้ว) นมHi-Calcium 2 กล่อง คอไก่ทอดหมดถุง และส่งเด็กๆเข้าไปกินนมแม่ตามเดิม รอบนี้หนุ่มน้อยไม่โดนงับแล้ว 555 และแล้วกว่าเราจะได้นอนล่อไป ตี 4 อีกเช่นเคย -_-!

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมา 3 ตัวกำลังกินนมแม่
ภาพหนุ่มน้อย นอนบนหมอน
ภาพสาวน้อยตัวแรก นอนบนหมอนเช่นกัน
ภาพสาวน้อยตัวที่สอง นอนบนมือเรา

พุธที่ 26 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
เช้านี้ตื่นค่อนข้างเร็ว(กว่าวันอื่น) ประมาณ 10 โมงครึ่งเกือบ 11 โมง เพราะเมื่อคืนฝันว่า มีหนู 2 ตัว (ตัวนึงตัวใหญ่เกือบเท่าลูกหมาอายุ 1 สัปดาห์อ่ะ คิดดูดิ น่าวิ่งหนีมั้ยล่ะ) วิ่งไล่เรากับแม่เรา จนหนีไปจนมุมในอ่างอาบน้ำในห้องน้ำชั้น 2 แต่แล้วอยู่ดีๆก็มีงูสีดำเลื้อยเข้ามากินหนูตัวเล็กไป (เหมือนจะเป็นลูกหนู อีกตัวเป็นแม่หนู) แต่แล้วเราก็คว้าอะไรก็ไม่รู้ว่าสับๆทุบๆตัวงูขาดเป็นท่อนๆ เพราะมันทำท่าจะเข้ามาหาเราด้วย แต่ว่าทำไมส่วนหัวงูไม่มีหว่า (ตอนนั้นไม่สนใจหนูแล้ว กลัวงูมากกว่าหลายเท่า) แล้วก็มองหาๆๆ เหมือนพอหันไปข้างๆ แล้วเจอหัวงูทำท่าจะมากัดเรา แล้วเราก็สะดุ้งตื่นสุดตัว เราจำฝันนี้ได้แม่นมาก อยากรู้จังว่ามีความหมายอะไรแอบแฝงหรือเปล่าหนอ เลยมาหาข้อมูลในเน็ต แต่ไปๆมาๆ ก็ทำอย่างอื่นจะลืม search ไปเลย
บ่ายโมงเราค่อยได้ลงมาให้ Marble ออกมาพัก ให้นม 2 กล่อง ไข่ต้ม 2 ฟองกินตามสูตร และพาเด็กๆมาป้อนยาบำรุงนิวโตเพล็ก 0.3 ซีซี และนิวตริพลัสเท่าเม็ดข้าวโพด เด็กๆให้ความร่วมมือค่อนข้างดี มีอิดออดบ้างเล็กน้อย แล้วเราก็ไม่ลืมที่จะถ่ายรูปอีกเช่นเดิม อิอิ ก่อนที่จะส่งคืน Marble ให้ไปกินนมต่อ
เกือบๆ 6 โมงเย็น ก็ลงไปปล่อย Marble พักผ่อน ก็เอาเด็กๆใส่ตะกร้าขึ้นมาไว้บนบ้าน โดยวางไว้บนพื้นบ้านนะ และกลับลงไปให้นม 2 กล่องกับไข่ต้ม 2 ฟอง ยาบำรุงนิวโตเพล็ก 5 ซีซี เช่นเดิม แต่ตอนกลับขึ้นมาบนบ้านนี่สิ เอ๊ะ ลูกหมาหายไปไหน 1 ตัว และเราก็มองไปรอบๆตะกร้า สาวน้อยตัวนึงนอนแหมะกับพื้นพร้อมขี้กองเล็กๆ 1 กอง ไม่แข็งไม่เหลว สงสัยปีนตะกร้าออกมา พอหล่นออกมาก็ขี้แตกเลย 55 ขอบตะกร้าสูงจากพื้นประมาณ 15 เซนติเมตรกว่า ซึ่งก็สูงกว่าตัวมันตอนนี้ขณะนอนบนพื้นพอควรนะ แต่มันทีสามารถจริงๆที่ปีนออกมาได้(ไงเนี่ย?) รีบโทรไปบอกแม่ แม่บอกว่าไม่เป็นไรหรอก ขี้เหลวนิดหน่อยอาจเพราะขี้แตกตอนตกลงมาจากตะกร้าแหละ เราก็โล่งอก (ตกใจที่มันขี้เหลวๆนิดหน่อยมากกว่า) แล้วเดินกลับมาเช็ดกอง...แล้วค่อยไปป้อนยาบำรุงนิวโตเพล็กให้เด็กๆ และเอาไปส่งให้กินนมแม่เช่นเดิม นั่งเฝ้าดูอยู่พักนึงด้วยความเป็นห่วงว่า มันเพิ่งตกมาจากตะกร้า จะเป็นไรป่าวหนอ ดูไปดูมาก็ปกติดี เลยออกมาจากคอก
กลับขึ้นบ้านมาตอนเกือบๆ 2 ทุ่ม แล้วก็รีบกินข้าว เตรียมตัวคุยงานกับพี่ แต่แล้วรอจนเที่ยงคืน (รอเก้อ)
ตอนประมาณเที่ยงคืนกว่าๆเกือบตี 1 ก็ลงไปให้ข้าวหมา Marble ยังกินไม่มาก เลือกกินเหลือเกิน กินแต่นม ไข่ คอไก่ทอด จนแม่กับเราเซ็งกันสุดๆ เสร็จแล้วมาป้อนยาบำรุงนิวโตเพล็กให้ลูกหมาอีกรอบ ให้ความร่วมมือกันดีหน่อย ก็ป้อนได้เร็ว แล้วส่งเด็กๆกลับสู่เต้านมแม่หมา กินกันอย่างอร่อยสุดๆ รุมกันซะ ต้องจัดระเบียบกันหน่อย ไม่งั้นทับกันแบนแน่ และแถม Calcium เม็ดให้ Marble อีก 4 เม็ดได้ เสร็จแล้วเราก็เข้านอนตี 2 กว่าๆเกือบตี 3

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมา 3 ตัวในตะกร้าระหว่างป้อนยาภาคบ่าย
ภาพหนุ่มน้อย หันหน้ากับหันข้าง
ภาพสาวน้อยตัวแรก หันหน้า
ภาพสาวน้อยตัวที่สอง หันข้าง

Merry X'mas อังคารที่ 25 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
วันนี้ตื่นมาก็เกือบบ่ายโมงแล้ว ตื่นเพราะเจ๊ปลาโทรมาชวนไปท่าน้ำนนท์ นัดเจ๊พัดไว้บ่าย 2 โอ้ว ทำไงดีเนี่ย ต้องเลี้ยงเด็กๆก่อนด้วย จะทันมั้ยหว่า มีเวลาทั้งหมดครึ่งชั่วโมง และแล้วก็รีบกระเด้งขึ้นจากเตียง ลงไปหาเด็กๆที่คอก อุ้มแยกออกมาใส่ตะกร้าไว้ในบ้าน ให้นมกับไข่ต้ม พร้อมยาบำรุงทั้งนิวโตรเพล็กและนิวตริพลัส แล้วขึ้นมาป้อนยาบำรุงเด็กๆ ทั้งหมดนี้เราใช้เวลาแค่ครึ่งโมง ทำได้ไงเนี่ย ปกติประมาณชั่วโมงนึงถึงจะเสร็จ แล้วก็รีบแต่งตัว แต่ก็ไม่ทันแฮะ เจ๊ปลามารออยู่หน้าบ้านพักนึง เราถึงจะเสร็จแล้วออกจากบ้านได้ เราเองตั้งแต่ตื่นมา(พูดเหมือนนานเนอะ)กินได้นมกล่องเดียว เสร็จแล้วก็ไปจุดนัดพบเจ๊พัดที่ท่าน้ำสาธร ใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินอ่ะ ระหว่างเดินไป เจอคนอีสานกลุ่มนึงมาขอตังไปขึ้นรถ แต่ด้วยความที่กลัวๆเขา เลยไม่กล้าหยิบกระเป๋าตังออกมา แถวนั้นมันค่อยข้างเปรี่ียวเล็กน้อย แม้จะกลางวันก็เหอะ แต่คนไม่เยอะเท่าไหร่ แล้วก็เดินมาถึงท่าน้ำเจอเจ๊พัดรออยู่ บ่าย 2 กว่าๆ (แอบสายเพราะเราไปนิดนึง) เหตุการณ์หลังจากนี้ ไปอ่านที่ space ของปลาแล้วกัน (โยนกันซะดื้อๆเลย) ปลาเห่ชมเครื่องขนมหวาน @ท่าน้ำนนท์ ขากลับมาก็ถึงบ้านปลาประมาณเกือบ 1 ทุ่ม รอพ่อแม่มารับกลับบ้านเราอีกที กว่าจะกลับถึงบ้านเราจริงๆ 2 ทุ่มกว่าๆแล้ว ก็รีบมาพาเด็กๆออกมากินยาบำรุงนิวโตรเพล็กตัวละ 0.3 ซีซี (ความจริงบางครั้งก็เกือบ 0.4 ซีซี เพราะเทใส่ฝาเยอะเกิน) เราก็นึกคึก โดยถ่ายรูปทีละตัว ฉลองอายุครบ 1 สัปดาห์ กว่าจะถ่ายเด็กๆแต่ละตัวได้ ก็มีดิ้นๆบ้าง หลังจากนั้นก็ไปให้ Marble กินนม 2 กล่อง ไข่ต้ม 2 ฟองเช่นเดิม เสร็จแล้วให้เด็กๆกินนมแม่ เราก็เฝ้าอยู่พักนึงให้มันเข้าที่เข้าทางเรียบร้อย แล้วเราถึงขึ้นบ้านไป
ประมาณเกือบตี 2 เราลงไปให้ข้าวหมา ซึ่ง Marble ยังไม่ยอมกินข้าวอยู่เลย กินแต่คอไก่ทอด (กินทุกวัน ไม่เบื่อหรือไงเนี่ย) คราวนี้ก็เิปิดเททั้งกระป๋องอาหารหมาบำรุงที่เหลืออยู่หมดกระป๋อง เฮ้อ ทำไงดีเนี่ย วันนี้พ่อเราไปรับทีบ้านปลา ก็ลืมบอกให้แวะซื้อ -_-! แต่แม่บอกว่า พอแล้ว ไว้ให้ลองกินอย่างอื่นดูแทน แล้วก็ให้เด็กๆกินนมแม่พร้อม Calcium เม็ดอีก 5 เม็ดได้ และเราก็บริการถึงใจ โดยเอาน้ำให้กินโดยมันไม่ต้องลุกขึ้นมากิน (คือเราขี้เกียจจับ Marble นอนเพื่อให้ลูกๆมันมากินนมอีกรอบ) หลังจากนั้นก็ขึ้นบ้านไป แล้วประมาณเกือบตี 4 ถึงจะได้นอนจริงๆ

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมา 3 ตัวกำลังดูดนมแม่ ตอนก่อนออกไปกับปลา
ภาพลูกหมาตัวหนึ่งกำลังแลบลิ้นหลังกินยาเสร็จตอนภาคค่ำ
ภาพลูกหมา 3 ตัวในตะกร้าระหว่างป้อนยาภาคค่ำ
ภาพหนุ่มน้อย (ดูก็คงรู้แหละว่าตัวไหน อิอิ)
ภาพสาวน้อยอีก 2 ตัว (ตัวละภาพ)

จันทร์ที่ 24 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
วันนี้เป็นวันหมั้นของพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน นัดประมาณ 9 โมงครึ่ง (ฤกษ์ตอน 9.59 น.) ซึ่งเราก็ตื่น 8 โมงกว่าๆ ลงมาช่วยป้อนยาบำรุงหมานิวโตเพล็ก 0.3 ซีซีกว่าๆ (ไม่ป้อนนมผงชงเองแล้ว ก็เด็กๆไม่ปลื้มซะขนาดนั้น แถมตัวที่กินเยอะ ก็จากไปแล้วด้วย T-T) เสร็จแล้วก็พาเด็กๆไปกินนมแม่ต่ออย่างรีบๆ แล้วเราก็รีบขึ้นมาแต่งตัวและออกจากบ้าน ชลมุนพอควร กว่าจะไปถึง เกือบ 10 โมงพอดี (ทันเวลาเป๊ะ) ไปแถวฝั่งธนฯ ใกล้ๆบ้านลุงเรา ทั้งงานพิธีทั้งกินโต๊ะจีนเสร็จเสร็จก็บ่ายโมงกว่าๆ ก่อนกลับถูกทักว่าสงสัยนอนดึกมาก ตาเขียวเชียว (ตอนแรกเขานึกว่าเราทาตาไป -_-!) แล้วก็รีบกลับบ้านมา แล้วล้มตัวลงนอนที่เตียงเลย ง่วงมาก เมื่อคืนเล่นนอนตี 4 ตื่นก็ค่อนข้างเช้า หลับไปได้ชั่วโมงเดียว โดนรุมมดกัด ทำให้ตื่น ไปดูที่หมอน มดขึ้นเพียบเลย ต้องมาไล่มด แล้วเราก็ขึ้นไปเล่นคอมต่อ มีคนมาแสดงความเสียใจกับการจากไปของ Kody ในเว็บบอร์ดหมาอยู่บ้าง ประมาณบ่าย 3 ครึ่ง เราลงไปเลี้ยงเด็กๆต่อ ก็ปล่อย Marble พัก ให้ Marble กินนมกับไข่ต้ม แล้วเราก็เอาเด็กๆมาป้อนยาบำรุงนิวโตเพล็ก 0.3 ซีซี เช่นเดิม แต่ละตัวกินง่ายจัง ท่าทางติดรสหวานซะแล้ว -_-!! และแม่เราช่วยป้อนนิวตริพลัสให้เด็กๆด้วย แล้วก็ให้เด็กๆกินนมแม่หมา Marble ต่อเลย หลังจากนั้นเราก็ขึ้นบ้าน ล้มตัวนอนอีกรอบ คราวนี้หลับยาวไป 4 ชั่วโมงรวด เหนื่อยมากเลย
ตื่นมาอีกที 2 ทุ่ม มาตั้ง Affirmation ใน msn ว่า ลูกหมา 3 ตัวต้องแข็งแรง และก็โดนปลาบอกให้แก้ ให้เอาคำว่าต้องออก เพราะบ่งบอกถึงอนาคต
เที่ยงคืนครึ่งลงไปให้ข้าวหมา Marble ยังคงเลือกกินเหมือนเดิม เล่นกินแต่นม ไข่ต้ม คอไก่ทอด เหลือข้าวบานเลย สุดท้ายก็เปิดกระป๋องอาหารหมาตักมาครึ่งกระป๋อง กินหมด เอาเหอะ เลือกกินของแพง ดีกว่ามันไม่กินเลย เราแอบดูเด็กๆด้วยความเป็นห่วงว่ามีตัวไหนท่าทางแปลกๆมั้ย ซึ่งโชคดีที่ไม่มี มันสบายดีทุกตัว กินนมแม่อย่างตะกระตะกรามเหลือเกิน มาสังเกตว่า มันจะกินแบบต้องเอาขาหน้าถีบนมแม่ด้วย ไม่รู้ว่าทำแบบนั้นแล้วดูดได้สะใจขึ้นหรือเปล่าล่ะเนี่ย กว่าจะได้ขึ้นบ้านนอนไม่พ้น ตี 3 เกือบตี 4 อีกแล้ว (รีบยังไง ก็ดึกเหมือนเดิม เฮ้อ)

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมา 3 ตัวกำลังดูดนมแม่ ตอนรอบบ่าย 2
ภาพลูกหมาตัวหนึ่งกำลังดูดนม ซูมให้เห็นชัดๆอีกที
ภาพ Marble เลียลูกๆ ขณะให้นม

อาทิตย์ที่ 23 ธันวา 2550 วันเลือกตั้งที่แสนเศร้า (เล่าย้อนหลัง)
ตอนเช้าเราตื่นประมาณ 8 โมงครึ่งกว่าๆ เพราะว่าำ่พ่อให้อาหาร Marble แล้ว และเห็น Kody หายใจไม่ดีเลย หายใจแบบ Air Hunger อีกแล้ว เราพยายามตื่นอย่างงัวเงีย เพราะเมื่อคืนนอนดึกตั้งตี 4 นี่นา(จะเรียกว่านอนเช้ามันทุกคืนนั่นแหละ) ใจคอก็ไม่ค่อยจะดี สังหรณ์ชอบกล เป็นห่วงมันมาก ก็รีบไปหามันที่คอก เห็นได้ชัดเลยว่า Kody หายใจแปลกๆจริงๆ แล้วเราก็พาลูกหมาทั้ง 4 ตัวมาป้อนนม เด็กไม่ค่อยจะยอมกินเหมือนเดิม รวมทั้งเจ้า Kody ด้วย ก็ไม่อยากบังคับ แต่ท่าทางมันเริ่มหมดแรง เลยป้อนน้ำเกลือแทนซึ่งมันก็ยอมกินบ้าง
หลังจากป้อนยาบำรุงแล้ว (ประมาณ 10 โมงกว่าๆ) ก็พาลูกหมาไปกินนมแม่ ทั้ง 3 ตัวรีบเข้าไปแย่งกันกินตามปกติ แต่แยก Kody ออกมาดูแล มันก็นอนพักสงบอยู่ในตะกร้าในบ้านใกล้ๆกับที่เรานั่งอยู่ อาการเริ่มดีขึ้นนิดหน่อย
พอประมาณเที่ยง Kody เริ่มร้องครางแบบหิวนม(เพราะครางถี่ๆเหมือนทุกที) และทำปากงับๆ สงสัยจะหิวนม ดูแล้วก็ผ่านไป 2 ชั่วโมงพอดี น่าจะหิวนมแล้วแหละ ก็เลยพาไปกินนมแม่ มันปีนไปหานมแม่ แต่กลับดมๆและนิ่งเฉยๆไม่รีบงับหัวนมเหมือนทุกที และเริ่มครางแปลกไปกว่าทุกทีด้วย ครางแบบแง้ว......แง้ว ห่างๆกัน เราก็นั่งเฝ้าอยู่ในกรง เป็นห่วงมันมาก พยายามพามันไปกินนมแม่อยู่หลายที ก็เฉยๆ สงสัยไม่สบายแน่เลย (ส่วนตัวอื่นกินอิ่ม นอนหลับสบายหมดแล้ว) พยายามโทรไปหาสัตว์แพทย์ที่รู้จัก แต่ไม่รับสายแฮะ แล้วก็โทรไปหาพ่อหมูแดงแต่พอดียุ่งอยู่ ระหว่างนั้นปลาก็ได้โทรกลับมา (เพราะเราโทรไปหา จะคุยเรื่องเกมที่จะทำ) แล้วก็ 10 นาทีต่อมา พ่อหมูแดงโทรกลับมา เราก็ขอวางสายปลาก่อน บอกไปว่า Kody อาการไม่ค่อยดี แต่รับสายไม่ทันอยู่ดี เลยรีบโทรกลับไปหาพ่อหมูแดง ก็เล่าอาการให้ฟัง แล้วให้ฟังเสียงลูกหมาคราง พ่อหมูแดงบอกว่า ครางแบบนี้อันตราย กลัวจะไม่รอด ลูกหมาอาจจะปวดท้อง ให้ไปเอามหาหิงค์มาทาท้อง ให้ทาบางๆเพราะเดี๋ยวผิวจะไหม้ และเอาไกร์ปวอเตอร์(ยาแก้ท้องอืดของเด็ก)ให้กินด้วย 1.5 ซีซี เราถามแม่ว่ามียาที่ว่ามั้ย ปรากฎว่ามียาอื่น ซึ่งเป็นยาเม็ดของคนอีกต่างหาก
คราวนี้เราก็เลยต้องรีบไปซื้อยามาด่วนจากร้านขายยาหน้าปากซอย แต่จะออกไปอย่างไรล่ะ รถพ่อก็ขับไปทำงานตั้งแต่เช้า มอเตอร์ไซด์รับจ้างก็อยู่ไกล (พอดีร้านขายยาหน้าปากซอยอยู่ห่างจากบ้านไปสัก 600-700 เมตรได้) รู้สึกใจคอไม่ดีอย่างสุดๆ รู้ว่าต้องรีบทำอะไรสักอย่าง เลยตัดสินใจโบกมอเตอร์ไซด์ของผู้หญิงคนหนึ่ง โดยตะโกนไปว่า "ขอโทษค่ะ"
 เขาก็หยุดจอด เราก็บอกว่า "ขอติดไปหน้าปากซอยด้วยค่ะ" เขาก็ใจดีรับเราขึ้นซ้อน แล้วพาไป ระหว่างนั่งอยู่เราบอกเขาว่า "ลูกหมาไม่สบายมาก จะรีบไปซื้อยาที่ร้านขายยาหน้าปากซอย" (เขาคงงงๆแหละ เห็นเรายังใส่ชุดอยู่บ้านเลย เพราะรีบมาก) แล้วเขาก็ไปส่งถึงหน้าร้านขายยาเลย เรารีบไหว้ "ขอบคุณมากเลยค่ะพี่" ต้องขอบคุณเขาจริงๆ เป็นผู้มีพระคุณที่เราจะไม่มีวันลืมเลย (อยากเจอเขาอีกสักครั้งเพื่อขอบคุณอีกหลายๆครั้งเลย) แล้วเราก็รีบวิ่งเข้าไปซื้อยา ก็ซื้อมหาหิงค์ 20 บาท ไกร์ปวอเตอร์ขวดเล็กอีก 24 บาท แล้วพอจะกลับบ้าน วินมอเตอร์ไซด์ก็อยู่ไกลอีก เพราะไปถึงบ้านซอยจริงๆ ต้องเดินไปอีก 200-300 เมตร ซึ่งจะมีวินตั้งอยู่ เราก็คิดว่าจะทำไงดีหว่า ขณะกำลังคิด ก็มีมอเตอร์ไซด์รับจ้างผ่านมา คันแรกไม่จอดรับ ขับผ่านเฉยเลย โชคดีที่ไม่นานก็มีคันที่ 2 มา แล้วจอดรับเรา ก็ให้เขารีบมาส่งที่บ้าน จ่ายไป 10 บาท รวมไปกลับใช้เวลาไม่นาน
แล้วเราก็รีบวิ่งเข้าบ้าน (ประมาณเกือบบ่ายโมง) ตะโกนบอกแม่ว่า "ยามาแล้วนะ Kody เป็นไงมั่ง" แม่นั่งอยู่ที่โซฟา บอกว่ากำลังจะมาป้อนน้ำเกลืออีกหน่อย  เราก็ให้รีบกินยาก่อน ก็รีบทามหาหิงค์ และก็ป้อนยา ไกร์ปวอเตอร์ มันก็ร้องแล้วหันหนี ไม่ยอมอ้าปาก เรากับแม่คิดว่า ยาคงไม่อร่ิอย แต่ก็พยายามป้อน บอกมันว่า "กินหน่อยน้า จะได้ไม่ปวดท้อง หายไวๆนะ" มันก็เลียนิดหน่อย และเริ่มสงบลง ครางเบาลง ไม่ครางหนักเหมือนเมื่อกี้ และยังหายใจอยู่ คิดว่ามันกำลังจะดีขึ้นแล้วแหละ แต่วินาทีนั้นเอง ขณะที่มันกินไ้ปได้เกือบ 1 ซีซี มันก็นิ่งเฉยๆเลย เราเริ่มใจเสีย "เฮ้ย อย่านิ่งดิ ยาก็ได้กินแล้วนะ ตื่นขึ้นมากินยาก่อนสิ อย่าเพิ่งหลับ" แต่มันไม่ขยับเลย นิ่งอย่างนั้น ไม่ร้องแล้วด้วย ในใจลึกๆคิดว่ามันคงจากไปเสียแล้ว ตอนนั้นประมาณบ่ายโมงพอดี เอานิ้วไปอังที่จมูกก็นิ่ง ไม่มีลมหายใจ และเริ่มปั้มหัวใจ ปั้มอยู่นานครึ่งชั่วโมง แม่กับเราพลัดกันปั้มหัวใจ เราปั้มไป น้ำตาเริ่มซึม ในใจนึก "ฉันทำอะไรผิด ต้องมาพลากชีวิตน้อยๆไปอีก นี่เราก็แก้ไขหมดทุกอย่างแล้วนะ ทำไมๆๆๆๆๆ" แล้วก็ปล่อยโฮออกมา เสียใจอย่างสุดซึ้ง เราตัดสินใจผิด คิดว่ามันหายดีแล้ว เลยปล่อยให้ไปอยู่กับแม่และพี่น้องมันเมื่อคืน เราก็เริ่มสังเกตเห็นว่ามันหายใจแปลกๆ แต่ทำไมถึงยังไม่แยกออกมาเหมือนเดิม โทษตัวเองสารพัด ไม่น่าเลยเรา
...เหลือ 3 ตัว (ตัวผู้ 1 ตัวเมีย 2)...
ร้องไห้อยู่ชั่วโมงนึง จนถึงบ่าย 2 กว่า แม่เราพยายามปลอบว่า มันไม่สบายตั้งแต่แรกแล้ว แต่เราทำใจไม่ได้ น่าจะเอ๊ะใจเร็วกว่านี้ ความผิดเป็นของเราทั้งหมด เห็นอาการต่างๆ แต่ไม่ใส่ใจเท่าที่ควร ณ ตอนนั้นจิตใจล่องลอย ทำอะไรไม่ถูก รู้สึกว่าจมอยู่ในความทุกข์อย่างยิ่ง ก็ขึ้นมานั่งเล่นเน็ต แล้วก็มาเล่าเหตุการณ์ลงในเว็บบอร์ดพร้อมน้ำตาที่ยังคงไม่แห้งสักที สุดท้ายทนไม่ไหว โทรกลับไปเล่าให้ปลาฟังว่า Kody ตายแล้ว คุยอยู่นาน ปลาเลยแนะนำญาติของปลาทเลี้ยงเยอรมัน เชพเพอดอยู่ เคยทำคลอดหมา ขายลูกหมา และเคยส่งหมาประกวดด้วย แต่ตอนนี้เลิกทำแล้ว แต่ยังคงเลี้ยงหมาที่ประกวดนั้นไว้ (อายุหมามันมากแล้ว) เราก็เล่ารายละเอียดต่างๆให้ฟัง เขาก็สันนิษฐานหลายอย่าง เช่น
-น้ำนมแม่เป็นพิษหรือเปล่า (น้ำนมจะข้นเหนียว) แต่เราบอกไม่ใช่ เพราะมีสัตวแพทย์เตือนไว้ล่วงหน้าแล้วว่าให้ลองเช็คด้วย
-แม่หมามือใหม่ ซึ่งอันนี้ก็จริงอยู่ นอนทับลูก เหยียบลูก คาบลูกแรงๆโดยไม่ตั้งใจก็หลายครั้ง จนเราต้องสอนอยู่หลายวันกว่าจะดีขึ้น แต่สำหรับ Kody แล้วไม่ใช่แน่ เพราะมันร้องแบบปวดท้อง หายใจแปลกๆ ไม่ใช่อยู่ดีๆตาย
-ติดเชื้อจากลูกหมาที่ป่วยก่อนหน้านี้ ที่ถ่ายเป็นเลือด เป็นไปได้สูงมาก แต่ Kody ก็หายท้องเสียแล้วนี่นา
-สุดท้ายบอกว่า เนื่องจาก Marble มันมีลูกเยอะตั้ง 9 ตัว ทำให้ลูกหมาแย่งสารอาหารกันตั้งแต่ในท้องแม่ บางตัวเลยเกิดมาไม่แข็งแรง ต้องทำใจ เราทำดีที่สุดแล้ว อย่าเสียใจเลย
ต้องขอบคุณญาติของปลามาก ที่ทำให้เราเริ่มมีกำลังใจขึ้นมาเพื่อดูแลเด็กๆที่เหลืออยู่ต่อไป
ประมาณ 5 โมงเย็น เราก็ต้องทิ้งความเศร้าออกไป กลับมาดูแลเด็กๆอีก 3 ตัว พร้อมทั้งเดินไปบอก Marble ว่าลูกเธอจากไปอีกตัวแล้ว (มันก็คงคิดอยู่ว่า ทำไมลูกหายไปอีกตัวหว่า) แต่ไม่ว่าทำอะไร ก็ยังคงคิดถึง Kody ไปหมด ไม่ว่าจะ ขณะป้อนนมลูกหมา ป้อนยาบำรุง เฮ้อ ภาพเก่าๆมันยังคงติดตาติดใจอยู่ แล้วก็มาให้ Marble กินนมกินไข่ เสร็จแล้วก็คืนเด็กๆให้ไปกินนม Marble ต่อ
เที่ยงคืนกว่าๆ ก็ลงมาให้อาหารหมารอบดึก โดย Marble ไม่ยอมจะกินข้าวสักเท่าไหร่ กินแต่คอไก่ทอด ลองให้เนื้อวัวสดดิบ(โคขุนอย่างดี)ที่พ่อซื้อมา ก็ไม่กินอีก แต่พอเปิดเนื้อกระป๋องที่เหลือ กินหมดกระป๋องเลยรอบนี้ -_-! เลือกกินชะมัด แล้วก็จับให้ Marble นอนเพื่อให้เด็กๆกินนมแม่ต่อ พอเห็นภาพเด็กๆกินนมแล้วคิดถึง Kody เมื่อคืนยัง 4 ตัวอยู่เลย ฮือๆๆๆ ไม่น่าจากไปเลย

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมาในห่อผ้า - Kody ที่จากเราไปแล้วประมาณ 1 ชั่วโมง
ภาพลูกหมา 3 ตัวกำลังดูดนมแม่ ตอนรอบเย็น
ภาพ Marble ขณะให้นมลูกๆ
ภาพลูกหมาตัวหนึ่งกำลังดูดนม ถ่ายให้เห็นชัดๆเลยว่ามันดูดอย่างเอร็ดอร่อย (ถ้าลงวิดีโอได้ จะเห็นว่ามันดึงทึ้งนมแม่ด้วย)
ภาพเด็กๆ 3 ตัวในกล่องตอนเอาขึ้นมาบนบ้าน เพื่อให้ Marble พักกินข้าวมื้อดึกก่อนนอน มีสาวน้อยตัวหนึ่งนอนหงายแผ่หลาด้วยความสบาย (เราแอบสังเกตด้วยว่า ลูกหมาเวลานอนเหมือนจะฝันด้วย เพราะมันกระตุกๆตลอดเลย บางทีก็ร้องแง้วๆเสียงดังออกมา ต้องเข้าไปลูบๆปลอบๆมัน)

กระทู้ที่เราเข้าไปเล่าเหตุการ์ต่างๆ ตั้งแต่ Marble คลอด จนถึง Kody ตาย
http://thaigsdclub.org/gsdclub/index.php?topic=310.0

เสาร์ที่ 22 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
ตื่นมา(ไม่เช้าแล้ว ประมาณ 10 โมงครึ่งกว่าๆ ทั้งที่ตั้งใจจะตื่นสัก 9 โมง) พ่อบอกว่าำพ่อไปให้อาหารมื้อเช้าของ Marble เรียบร้อยแล้วตามปกติ ลองให้ Marble กินเนื้อหมูสดเพื่อเรียกน้ำนม ซึ่งมันไม่ยอมกินอยู่ดีอ่ะ แต่ลูกหมายังไม่ได้ป้อนนม เราก็รับหน้าที่ป้อนนมลูกหมาอยู่คนเดียว เพราะวันนี้แม่ไม่อยู่บ้าน ออกไป Big Cleaning Day ของที่ทำงาน ตั้งแต่เช้า ลูกหมาแต่ละตัวนี่ ไม่ค่อยจะปลื้มนมที่ชงสักเท่าไหร่ สงสัยไม่อร่อยเท่านมแม่ เพราะแต่ละตัวกินได้นิดเดียว แล้วหันเชิดหนีเลย -_-! เลือกกินตั้งแต่เด็กเลยแฮะ แต่ละตัวใช้เวลาป้อนอยู่นานกว่าจะหมด 5 ซีซี ยกเว้นเจ้า Kody ที่กินง่ายหน่อย อาจเพราะชินกับการที่แม่ป้อนให้กินมา 2 วันแล้วเลยกินได้เร็วกว่าตัวอื่น แต่ต้องค่อยๆป้อนนะ เดี๋ยวสำลัก เจ้า Kody เร็ว เพราะไม่ได้ทำท่าอิดออด ไม่อยากกินเหมือนตัวอื่น
ก่อนที่จะเอาไปคืน Marble ได้ผูกด้ายสีขาวไว้รอบคอเจ้า Kody เป็นสัญลักษณ์ (เพราะลูกหมาแต่ละตัวเหมือนกันมาก แยกไม่ออกแน่ๆ) กว่าจะผูกด้าย ก็ใช้เวลาพอควร เพราะว่ามันดิ้นไปมา (ซนจริงๆ) และก็คิดว่าหายดีแล้ว น่าจะกลับไปอยู่กับพี่น้องมันได้
แล้วก็เอาไปคืนแม่มัน แต่ละตัวก็แย่งกันกินนม เราก็ต้องจัดสรรปันส่วน กว่าจะได้เต้าใครเต้ามัน ทำเอาเหนื่อย เพราะบางตัวก็เล่นตัวเดียวเปลี่ยนไปมาอยู่ 3-4 เต้า (งกจริงๆ) สังเกตดูแล ท่าทางมันจะปลื้มนมแม่มากกว่านมผงชงเองจริงๆแหละน้า (เสียตังฟรีเฮ้อ)
ประมาณเกือบเที่ยง ก็จัดการฝังลูกหมาที่ตายไป 5 ตัว ที่ใต้กรงหลังบ้าน จุดธูปบอกมันว่า ครอกหน้ามาเกิดอีกนะ เราจะแก้ตัว ดูแลอย่างดีที่สุด และป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ ขอให้คุ้มครองลูกหมาที่เหลืออยู่ 4 ตัว ให้มันสุขภาพแข็งแรงทุกตัวนะ
และแล้วก็ออกจากบ้านเที่ยงกว่าๆเกือบบ่ายโมง ไปกินข้าวนอกบ้านกับเพื่อนพ่อที่นัดกันไว้ โดยไปแวะรับแม่ก่อน กว่าถึงที่นัดก็เกือบบ่ายโมงครึ่งแล้ว
หลังจากกินข้าวเสร็จก็ล่อเข้าไปบ่าย 3 กว่าๆ เพราะกินบุฟเฟ่ต์ แล้วระหว่างทางกลับบ้านผ่านถนนเจริญราษฎ์(ถนนเหนือใต้) ก็แวะซื้ออาหารกระป๋องสำหรับหมาป่วยที่ต้องการบำรุง โดยมีสัตวแพทย์ที่รู้จักแนะนำมาว่าให้ Marble กิน เนื่องจากช่วงนี้มันกินอาหารน้อย กินอันนี้จะช่วยให้ได้รับสารอาหารเยอะขึ้น ในปริมาณอาหารที่กินน้อยแบบนี้ อีกอย่างคืออาหารนี้กลิ่นหอมด้วย น่าจะช่วยเชิญชวนให้อยากกินมากขึ้น ราคา 225 บาท ขนาดแค่เท่าปลาทูน่ากระป๋องเอง เลยซื้อมา 2 กระป๋องพอ หาซื้อได้ตามโรงพยาบาลสัตว์เท่านั้น Petshop ไม่ขาย เพราะแพงเกินไป แล้วก็แวะไปที่ Petshop อีกที ที่อยู่ใกล้กัน แต่ฝั่งตรงข้ามของถนน ก็ U-turn รถกลับไป เข้าไปในร้าน เจออุปกรณ์และอาหารหมาและแมวมากมาย มีทั้งลูกบอลร้อยเชือกที่เราหาแทบแย่ นมผงลูกหมา นมแพะไว้เลี้ยงลูกหมา อาหารเม็ดเกรดพรีเมี่ยมต่างๆ เครื่องให้อาหารและน้ำหมาอัตโนมัติ ฯลฯ เอาเป็นว่าร้านนี้ถูกใจมากเลย น่าจะมาเข้าร้านนี้เร็วกว่านี้ ผ่านบ่อยๆก็ 3 ปีแล้ว (ตั้งแต่รู้จักกับปลา) และแล้วก็ซื้อมาหลายอย่างเลย สมัครสมาชิกด้วย ได้ลด 10% มีนิตยสารให้ทุก 3 เดือน มีบริการส่งถึงบ้านสำหรับอาหารเม็ดถุงใหญ่ๆ แต่เสียอย่างเดียว ไม่มีโซ่ไว้ล่ามอันใหญ่ๆแฮะ เลยแวะกลับไปซื้อที่รพ.สัตว์เมื่อกี้ (สงสัยไม่นิยมใช้จูงเลยไม่ขายซะงั้น แต่เราจะเอาไว้ล่ามชั่วคราวสั้นๆนี่นา) สรุปหมดไป 800 กว่าบาท
เกือบ 5 โมงเย็นกลับถึงบ้าน ก็รีบปล่อย Marble ออกมาพัก ให้อาหารแม่หมาเป็นนม 2 กล่อง กับไข่ต้ม 2 ฟอง และก็เปิดอาหารกระป๋องที่เพิ่งซื้อมาให้กิน ดูดท่าทางไม่ค่อยยอมกิน เลยทดลองตักแค่ช้อนเดียว อ้อนวอนมันอยู่นานกว่าจะยอมกิน แล้วป้อนนมลูกหมาตามปกติ เด็กๆก็มีปัญหาเรื่องกินนมเหมือนเดิม กว่าจะป้อนหมดใช้เวลานานมาก ยกเว้นหนุ่มน้อย Kody ตัวเดีียว ป้อนได้เร็วหน่อย ป้อนนมลูกหมาเสร็จแล้ว ก็ลองป้อนยานิวโตรเพล็กตัวละ 0.3 ซีซี ครั้งแรก เด็กๆจากเดิมที่ไม่ค่อยชอบกินจากไซลิ้ง ก็รีบดูดๆเลียๆใหญ่ สงสัยเพราะมันหวานอร่อยนั่นเอง ต้องลูบๆตัว บอกให้กินช้าๆ เดี๋ยวสำลัก แล้วแต่ละตัวก็สามารถกินหมดอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ได้ให้กินนิวตริพลัส(เพราะลืม -_-!) แล้วก็เอาไปคืน Marble ตามปกติ ก็แย่งกันกินนมแม่ซะ (นมผงเป็นหมันไปซะแล้ว) เราก็ขึ้นบ้านมาทำงานต่อ พร้อมเข้าไปเล่าเหตุการณ์ต่างๆลงในเว็บบอร์ดหมาประจำ
ตอนเที่ยงคืนกว่าๆ เราก็ลงไปให้ข้าวหมา โดยจับตัวอื่นล่ามโซ่แยกไป และเอาเด็กๆขึ้นมาข้างบนบ้าน เพื่อให้ Marble ไม่มัวแต่พะวงลูกมัน Marble มันก็ยังคงกินน้อย เลยเอาอาหารกระป๋องมาให้กินอีก รอบนี้มันยอมกินแฮะ เลยตักให้เยอะมาก ประมาณครึ่งกระป๋องกว่าๆ ก็กินหมดเลย ดีใจมาก (ก็ซื้อมาตั้งแพงหนิ ถ้าไม่กิน เสียดายแย่) แล้วก็เอาลูกๆไปคืน Marble แต่ท่าทางเจ้า Kody ดูกินนมแม่ดี แต่หายใจแปลกๆเล็กน้อยแฮะ เลยคิดว่ามันกินนมชงเองที่ป้อนให้เยอะไปมั้ง อาจอิ่มเกิน เลยคิดว่าปล่อยให้อยู่กับแม่มันสักพัก เดี๋ยวคงดีขึ้นแหละ และแล้วพอหันหลังจะเข้าบ้าน มองย้อนกลับไปอีกที เพราะได้ยินเสียงลูกหมา เอ๊ะ ทำไมมีลูกหมาตัวนึงนอนแยกออกไป แต่ได้กินนม Marble จับแยกมันออกทำไม (แต่ไม่รู้ว่าตัวไหน เพราะมันมืดแล้ว) รู้สึกใจคอไม่ดีอีกแล้ว แต่ก็คิดว่าคงคิดมากไปแหละ Kody ก็สบายดี หายท้องเสียแล้วหนิเนอะ แล้วเข้าบ้านไป (หารู้ไม่ว่า เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงที่สุดตั้งแต่เลี้ยงลูกหมาครอกนี้มา)

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมา 4 ตัวนอนรอในตะกร้า - เด็กๆ 4 ตัวรอคิวป้อนนม
ภาพลูกหมา 4 ตัวดูดนมแม่
ภาพ Marble ให้นมลูกๆ
ภาพหนุ่มน้อย Kody กำลังดูดนมแม่อย่างเอร็ดอร่อย (สังเกตจากด้ายสีขาวที่ผูกไว้รอบคอ)

วันที่ 21 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
เช้ามาก็เห็น Kody อาการดีขึ้นมาก ส่งเสียงร้องแง้วๆ แถมคลานไปมาได้อย่างซุกซน แถมปีนออกจากตะกร้าเองอีกด้วย (มันป่วยจริงป่าวเนี่ย -_-!)
แม่เราก็เลยพา Kody ไปที่ทำงานด้วย เพื่อคอยป้อนน้ำเกลือให้มันต่ออีก แม่เรายังเห็นว่ามันยังท้องเสียอยู่ ก็ทำแพมเพิด ให้ Kody ใส่ ส่วนลูกหมาตัวอื่นๆก็สบายดี นอนอยู่ในกรงกับ Marble
ส่วนเราก็ต้องไปงานประกวดผล MASS Awards 2007 ที่พารากอน นัดตั้งแต่ 9 โมง ประกาศผลตั้ง 11 โมงอ่ะ แต่ก็ดีใจสุดๆที่ชนะเลิศมา ได้ถ่ายรูปๆๆ และมีบริษัทมาคุยติดต่อด้วย กว่าจะได้กินข้าวล่อไปบ่าย 2 กว่าๆ ระหว่างนั้นแอบใจคอไม่ดี(อีกแล้ว) แต่ก็คิดว่าคิดมากเหมือนเดิม(ไม่จำสักที) กินเสร็จก็บ่าย 2 ครึ่งกว่าๆ
ระหว่างเดินกลับมาคณะ เพื่อแบกป้ายที่ได้รางวัลมาไปให้ที่ธุรการภาคพร้อมรายงานตัวเรื่องรางวัลที่ได้มา เราก็แวะซื้อนมผงสำหรับลูกหมา ยี่ห้อ Esbilac (935บาท แพงเนอะ) กับขวดนมลูกหมา 160 บาท (แพงเช่นกัน) ที่ร้าน petshop ในโรงพยาบาทสัตว์จุฬา (ยังดีที่เป็นนิสิต ได้ลด 10 %)
แล้วเดินเรื่อยเปื่อยกลับมาที่คณะ แต่เห็นว่าเวลายังเรียนจีนได้อีก 1 ชั่วโมง เลยแวะไปเรียนจีนก่อน เข้ามาในห้องอาจารย์และเพื่อนๆก็งงว่า แบกป้ายอะไรมาเนี่ย แถมเข้าสายอีก เหอะๆ (ตอนแรกกะว่าจะไม่เข้าเรียนแล้ว เพราะวันนี้จะหยุดเรียนก็ได้ เนื่องจากบางคนติดสอบ midterm วันนี้อาจารย์จะทบทวนให้เฉยๆ และอีกอย่าง เราเข้าสายเกินครึ่งชั่วโมงแล้วด้วย)
กลับมาเข้าเรื่องหมาต่อดีกว่า
กว่าจะได้กลับถึงบ้านจริงๆ ก็ประมาณ 1 ทุ่มอีกเช่นเคย และพบว่าลูกหมาตายแล้ว เป็นตัวผู้ตัวแรกที่ตาย
...เหลือ 5 ตัว (ตัวผู้ 3 ตัวเมีย 2)...
ไม่ทราบสาเหตุที่ตาย เพราะเมื่อเช้าดูๆแล้วยังแข็งแรงอยู่เลย งงล่ะสิ ถูกทับตายอีกป่าวเนี่ย แล้วสำรวจดูตัวอื่นๆ พบว่ามีตัวนึงท่าทางอ่อนแรงมาก ก็แยกออกมาอยู่กับ Kody เอามาป้อนน้ำเกลือด้วย แล้วก็รีบเข้าไปโพสบนเว็บบอร์ดเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อขอคำปรึกษา และได้อ่านเจอข้อความที่พ่อหมูแดง(เขามีประสบการณ์ในการเลี้ยงหมาพันธุ์นี้มามาก ทั้งทำคลอด และฝึกหมาด้วย) มาตอบ สรุปได้ดังนี้
-ทำไม Marble ถึงไม่ยอมกินอาหาร นั่นก็เพราะ Marble กินรกเข้าไปมากนั่นเอง ลูกตั้ง 9 ตัว อาหารเลยไม่ย่อย ถ้ามันยอมกินเนื้อนมไข่ ก็ให้กินเลย จะกินนมแทนน้ำได้ยิ่งดี เพื่อให้มีนมให้เพียงพอสำหรับลูกๆทุกตัว
-ต้องรักษาความสะอาดของกรงให้ดีๆ และอย่าใส่ผ้าเอาไว้ เพราะลูกอาจมุดเข้าไปแล้วออกไม่ได้ ทำให้ขาดอากาศหายใจได้ และปิดรูหรือช่องต่างๆที่ลูกหมาอาจมุดหรือตกหล่นเข้าไปได้ (อันแรกกับอันที่ 3 นี้ทำแล้ว แต่เราพลาดตรงใส่ผ้าไว้นี่แหละ)
-พยายามให้ลูกที่ไม่แข็งแรงได้กินนมก่อน ในช่วง 7 วันแรกนี้
-ถ้าอากาศเย็น ให้หาไฟมากก เพื่อปรับอุณหภูืมิให้อบอุ่นเพียงพอ (อันนี้ไ่ม่ได้ทำ เพราะว่าในกรงตอนเราเข้าไปดูลูกหมา ก็รู้สึกร้อนพอแล้ว)
แล้วก็ลงมาเปลี่ยนลังปูพื้นและให้อาหาร Marble ระหว่างที่เราให้ Marble กินอาหารต่างๆเหมือนเดิม และจับ Marble ให้นมลูกๆ พ่อหมูแดงโทรมาหาด้วยความเป็นห่วง เพราะอ่านเจอข้อความที่เราโพสไว้ เราได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด และพ่อหมูแดงได้ให้คำแนะนำดีๆหลายๆอย่างด้วยกัน สรุปได้ดังนี้นะ
-วิธีเรียกน้ำนมแม่หมา นอกจากที่ให้กินนมกับไข่แล้วให้กินเนื้อสด(ไม่ต้องทำให้สุก เพราะถ้าสุกจะเรียกน้ำนมไม่ค่อยได้ผล) ควรเป็นเนื้อไก่ หรือเนื้อวัว หมาจะชอบมากกว่าเนื้อหมู เพราะมีกลิ่นหอมกว่า (เนื้อถุงที่เราให้อยู่ ไม่แนะนำ เพราะว่ามันไม่ใช่เนื้อส่วนดี เป็นพวกหัว หาง เรียกน้ำนมไม่ได้ผล)
-บำรุงแม่หมาเพิ่ม เพราะเห็นว่าค่อนข้างผอม แถมไม่ค่อยยอมกินข้าว ด้วยยานิวโตรเพล็ก ไซรัป(Nutroplex Syrup) เป็นวิตามินรวม กินเช้าเย็น ครั้งละ 5 ซีซี
-บำรุงลูกหมาเพิ่มด้วยยาเดียวกัน เช้าเย็น ครั้งละ 0.3 ซีซี และมีโปรตีนรวมกับวิตามินรวมอีกอย่างชื่อนิวตริพลัส(Nutri-plus)เป็นเจลคล้ายหลอดยาสีฟัน ป้อนวันละครั้ง ครั้งละประมาณหัวเม็ดข้าวโพด
-ถ้าลูกหมายังไม่อิ่มพอ ก็ชงนมผงสำหรับลูกหมาเพิ่ม ซึ่งเราซื้อมาพอดียี่ห้อ Esbilac ซึ่งใช้ได้ วิธีชงก็เหมือนชงให้เด็กทารก เอาแบบอุ่นๆพอประมาณ ลองหยดหลังมือเราแล้วรู้สึกอุ่น แล้วก็ไม่ต้องใช้ขวดนมป้อนหรอก ไม่มีประโยชน์ ให้ล้างมือให้สะอาดเลย แล้วค่อยๆแตะนมมาให้ลูกหมาดูดเอา มื้อละ 5 ซีซีก่อน แล้วถ้าลูกหมาหิวเร็ว (ปกติจะหิวทุกๆ 2 ชั่วโมง) ก็ให้เพิ่มปริมาณมากขึ้น
-พยายามให้ลูกหมาทุกตัวได้กินนมอย่างเพียงพอ เพื่อป้องกันไม่ให้ลูกหมาเลียเอาสิ่งสกปรกตามพื้นกรงเข้าไป โดยเฉพาะช่วงวันหลังคลอดใหม่ๆ (อาจจะสัก 1 สัปดาห์) Marble จะมีเลือดไหลออกมาจากช่องคลอดด้วย ซึ่งสกปรก ระวังลูกหมาจะเลียเข้าไป
-เสียงร้องของลูกหมาที่หิวนมกับปวดท้องจะไ่ม่เหมือนกัน ถ้าลูกหมาหิวจะร้องแง้วๆถี่ๆ แต่ถ้าลูกหมาปวดท้องจะร้องเสียงห่างๆกัน เหมือนคนปวดท้องนั่นแหละ เตรียมยาพวกมหาหิงค์ ไกร์ปวอเตอร์ไว้ด้วย
-ถ้าลูกหมาตัวสกปรกมาก ให้ใช้น้ำอุ่นๆเช็ดตัวลูกหมานะ อย่าใช้น้ำเย็น เดี๋ยวลูกหมาเป็นหวัด
-ระวังอย่าให้แม่หมาคาบลูกบ่อยๆ เพราะลูกจะช้ำ หรือเลียลูกบ่อยๆ ลูกจะตัวเปียกและหนาว อาจเป็นหวัดได้ (ดูจากลูกหมามีน้ำมูกหรือเปล่า)
-เรื่องแยกลูกหมาออกมา ระวังแม่หมาจะรู้สึกผิดกลิ่นกับลูกที่แยกไป แล้วจะกัดลูกนะ ตอนเอาไปคืน ให้สังเกตดูด้วย
คุยอยู่นาน ก็ได้ข้อมูลมาเยอะมากพร้อมกำลังใจที่จะดูแลหมาน้อยที่เหลือให้ดีที่สุด ว่าแล้วก็แก้ไขสิ่งที่ผิด ได้แก่ เอาผ้าที่ปูไว้ในกรงออกไป และทดลองชงนมมาป้อนให้ลูกหมาด้วย แม่เป็นคนทำเช่นเคย แล้วสอนเราว่าต้องทำยังไงบ้าง (ก็เราไม่เคยเลี้ยงเด็กหนิ ส่วนเลี้ยงลูกหมาก็เคยแต่อายุเกิน 40 วันแล้ว) แต่แม่แนะนำว่าให้ใช้ไซลิง(กระบอกฉีดยา)อันเล็กๆ ค่อยๆหยดลงใต้ลิ้นลูกหมาดีกว่า แล้วให้ลูกหมาค่อยๆเลียเอง สะอาดกว่า แต่ต้องหัดหน่อย เน้นว่าค่อยๆหยดใต้ลิ้นนะ ไม่ใช่ฉีดเข้าปาก เดี๋ยวสำลักแล้วยุ่งเลย ก็ค่อยๆทำทีละตัว แบ่งกับแม่ เราป้อน 2 ตัว แม่ป้อน 3 ตัว แต่เราป้อนไม่ค่อยประสบความสำเร็จ เพราะลูกหมาไม่ค่อยยอมกิน ใช้เวลานานมาก กว่าจะป้อนครบ แ้ล้วก็พาเด็กๆ 3 ตัวไปนอนกับแม่มัน Marble คงงงๆว่าลูกๆหายไปไหนหมดเนี่ย ส่วน Kody กับตัวผู้อีกตัวที่ป่วย ก็แยกออกมา
ช่วงตอนดึกๆประมาณตี 1-2 ก็ไปให้อาหารมื้อดึกเช่นกัน สำรวจดูเด็กๆ พบว่ายังแข็งแรงดีทุกตัว หลังแม่หมากินเสร็จ ก็จับลูกหมาแต่ละตัวไปดูดนมแม่รอบดึก เราก็เฝ้าอยู่สักพักใหญ่ จนเด็กๆบางตัวกินนมแล้วหลับคาเต้า?!?!? คือหลับทั้งๆที่ยังคาบหัวนมแม่อยู่เลย ไม่ยอมปล่อยให้ตัวอื่นกิน -_-! งกตั้งแต่เด็กเลยแฮะ เสร็จแล้วเราก็ขึ้นไปช่วยแม่ให้น้ำเกลือเด็กๆที่ป่วยอยู่
ตอนประมาณตี 3 กว่าๆ แม่กำลังให้น้ำเกลือลูกหมาอีกตัวบนเตียงนอนเลย หลังจากที่ป้อน Kody เสร็จแล้ว ลูกหมาก็ร้องแง้วๆ แล้วหันหนีเล็กน้อย แต่ก็พยายามป้อนๆไป ดูเหมือนมันทำท่าจะง่วง แล้วก็เงียบเลยไป แล้วก็กำลังจะอุ้มลงตะกร้า รู้สึกตัวมันอ่อนปวกเปียกผิดปกติ (ปกติจะต้องดิ้นหรือบิดขี้เกียจเล็กน้อย) เป็นอะไรป่าวหว่า เอามืออังจมูกดู เฮ้ย ไม่หายใจแล้ว แย่ล่ะสิ รีบปั้มหัวใจๆๆๆ เราก็ใจเสียอีกแล้ว อะไรกัน ตอนเย็นเพิ่งตายไปอีกตัว นี่จากไปอีกแล้วหรอ น้ำตาเริ่มไหลโดยไม่รู้ตัว ฉันทำอะไรผิดนักหนา ถึงต้องพลากชีวิตน้อยๆไปจากเรามากมายถึงเพียงนี้ ปั้มอยู่นานครึ่งชั่วโมงจนถึงตี 4 ก็ไม่ยอมฟื้น ก็ต้องถอดใจ ห่อผ้าไว้เช่นเดียวกับตัวเมื่อวาน หวังลมๆแล้งๆว่ามันจะฟื้น แล้วเราก็เข้านอนทั้งน้ำตาประมาณ ตี4
...เหลือ 4 ตัว (ตัวผู้ 2 ตัวเมีย 2)...

อธิบายรูปภาพ (ไม่เรียงตามลำดับภาพนะ)
ภาพลูกหมาในถุงพลาสติก - ลูกหมาตัวผู้ที่ตาย ตอนเย็น
ภาพลูกหมาใส่แพมเพิดทำเอง - Kody ตอนกำลังไปที่ทำงานกับแม่
ภาพ Marble ให้นมลูกๆ และลูกๆกำลังดูดนมแม
ภาพลูกหมา 4 ตัว - เด็กๆ 4 ตัวที่เหลือรอด
ภาพสภาพในกรงตอนเช้า - ลูกหมานอนเป็นกลุ่ม บางตัวแยกออกไป

วันที่ 20 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
ตื่นเช้ามาก็ได้ยินพ่อบอกว่า ตายไปตัวนึงแล้วนะ ก็สรุปว่าเจ้าตัวที่หายใจแบบ Air Hunger นั่นแหละ ตายไป ตัวนั้นเป็นตัวเมียซะด้วย ซึ่งก็ทำใจไว้แต่เนิ่นๆแล้ว ว่าอาจจะไม่รอด ก็เลยใส่ถุงพลาสติกไว้ แล้วเดินทางออกจากบ้านไปบ้านปลาเพื่อไปธุระต่อตอนบ่ายพร้อมปลา
...เหลือ 8 ตัว (ตัวผู้ 4 ตัวเมีย 4)...
หลังจากทำธุระเสร็จ ระหว่างรอพ่อกับแม่เพื่อกลับบ้าน ก็เลยไปดูหนังกับปลาที่พารากอน เรื่อง I am Legend ซึ่งมีเยอรมัน เชพเพอดแสดงอยู่ด้วย
---เริ่ม Spoil หนัง(ถ้าไม่อยากอ่านให้ข้ามส่วนนี้ไป)---
.
.
.
ดูไปได้สักพักนึง พอถึงตอนที่ี่หมาชื่อซาแมนธา (ตัวเมียซะด้วย) มันปกป้องเจ้านายสุดชีวิต จนทำให้มันเองติดเชื้อไปด้วย เจ้านายมันก็เลยต้องจำยอมหักคอมันทิ้งทั้งน้ำตา (เราก็น้ำตาคลอไปด้วย คิดถึงลูกหมาที่เพิ่งตายไป และหมาหลายๆตัวที่เราเคยเลี้ยงและสร้างวีรกรรมต่างๆไว้มากมาย) สงสารมันมาก แต่มันคงภูมิใจที่ปกป้องเจ้านายเอาไว้ได้
ความจริงแล้วหมาตัวนี้ เป็นลูกหมาที่ลูกสาวของเขาฝากเอาไว้ แล้วสั่งให้หมาตัวนี้ "ปกป้องพ่อด้วย" ในช่วงที่อพยพคนออกนอกเขตพื้นที่ติดเชื้อ (เราได้ยินคำนี้แล้ว คิดถึงตอนที่ก่อนเราออกจากบ้้านหรือไปต่างจังหวัดหรือไปค้างที่อื่นหลายๆวัน เราก็จะสั่งหมาไว้ว่า "เ่ฝ้าบ้านดีๆนะ เดี๋ยวพี่กลับมา" อารมณ์เดียวกันเลย)
.
.
.
---จบ Spoil หนัง---
ในระหว่างดูหนัง ก็เหมือนใจคอไม่ค่อยดีไงไม่รู้ เป็นห่วงลูกหมาที่บ้าน แต่เราก็คิดว่า เราคงคิดมากไปเอง ไม่มีอะไรหรอก Marble มันเลี้ยงลูกเก่งออก (แม้จะรุนแรงไปบ้างก็เหอะ)
หลังจากดูหนังเสร็จ ก็กลับบ้านพร้อมพ่อกับแม่ แล้วแวะซื้ออาหารของคนและหมา โดยแอบเห็นอาหารถุงที่เป็นเนื้อของยี่ห้อหนึ่ง เลยคิดว่าจะทดลองให้ Marble กินดู เผื่อจะยอมกินอะไรมากขึ้น
กว่าจะถึงบ้าน เกือบ 2 ทุ่มโน่น ซึ่งก็ทำเหมือนเดิมกับเมื่อวาน ล่ามตัวอื่นไว้ แล้วเปิดประตูกรงออกมาให้ Marble ไปทำธุระ ตอนแรกมันก็คาบลูกขึ้นมา ลูกมันก็ร้องๆๆ เราก็ไม่ยอมเปิดประตู รอจนมันวางลูกแล้ว เราถึงค่อยเปิดให้ แต่รอบนี้ เปิดออกมาแล้ว เหม็นมาก มีกอง..(sensor)...อยู่กลางกรงเลย เรากลับช้าเกินไป มันเลยทนไม่ไหว แต่มาสังเกตเห็นลูกหมาตัวนึงนอนอยู่ริมประตูกรงเลย ทำไมนิ่งๆ ไม่ร้อง ไม่คลานเหมือนตัวอื่น หยิบมาดู ตัวอ่อนปวกเปียกไปแล้ว ตายแล้วนี่นา ตัวเมียอีกแล้ว ใจคอไม่ดีอย่างแรง ลางสังหรณ์เป็นจริง
...เหลือ 7 ตัว (ตัวผู้ 4 ตัวเมีย 3)...
และบอกพ่อแม่ว่า พาไปหาหมอกันเหอะ ไปโรงพยาบาลสัตว์จุฬาฯ เพราะที่นี่มีฉุกเฉิน 24 ชั่วโมง ก็เตรียมข้าวคนไปกินเป็นมื้อเย็น เราก็ไปเปลี่ยนเสื้อจากเสื้อนิสิต เป็นชุดไปรเวตปกติ กว่าจะได้ออกจากบ้านจริงๆ ก็ 3 ทุ่มกว่า เราก็เอาลูกหมาใส่ตะกร้า ด้วยความรีบร้อน และให้ Marble ขึ้นรถไปด้วย พอออกจากบ้านมาถึงถนนพระราม 3 เลี้ยวเข้าถนนนราธิวาสราชนครินทร์ เราก็นึกเอ๊ะใจ นับลูกหมาดู ปรากฎว่ามันต้องเหลือ 7 ตัว แต่นับได้ 6 ตัว !?!?! นับผิดป่าวหว่า นับใหม่ๆ ยังไงก็ 6 ตัวแฮะ เป็นไปได้ไง แถมลืมบัตรประจำตัวของ Marble มาอีก โชคดีที่แม่เราพกใบเสร็จค่า X-ray ของ Marble ที่ผ่านมาไว้ เอามาใช้แทนได้ ก็เลยตกลงที่จะพาหมาไปส่งก่อน โดยแม่เราจะขับกลับไปหาลูกหมาเอง พอถึงที่โรงพยาบาลจริงๆ ก็กลับกลายเป็นพ่อที่เป็นฝ่ายขับกลับไปหา แล้วเรากับแม่ก็พาหมาทั้งหมดเข้าไปตรวจ มาถึงเขาบอกให้ทำบัตรของลูกหมาแต่ละตัว และถามชื่อลูกหมา (เพิ่งเกิดแค่ 2 วันจะมีชื่อได้ไงเนี่ย) เลยมั่วไปว่าชื่อ หนึ่ง สอง สาม...ถึงหก แล้วก็นั่งรอ Marble มีอาการไม่ตื่นเหมือนตอนไปฝากท้อง แต่ยังคงวิ่งไปวิ่งมาดูโน่นดูนี่บ้าง แล้วก็มาดูลูกตัวเอง มาเลียๆ เราว่างๆก็จับมันชั่งน้ำหนัก ก็ได้ว่าหนักประมาณ 26.5 กิโลกรัม มั้ง(มันไม่อยู่นิ่งๆอ่ะ) ตอนที่ท้องอยู่หลังประมาณ 30 กิโลกรัมกว่าๆ
นั่งรอสักพัก ก็ถึงคิวเข้าไปตรวจ หมอก็ออกมา แล้วทดลองดึงหนังคอลูกหมา เพื่อดูว่าลูกหมาขาดน้ำหรือเปล่า แล้วก็แปะสติ๊กเกอร์เบอร์ไว้ที่ตัวลูกหมา ยกลูกหมามาชั่งน้ำหนักทีละตัวๆ ก็หนักประมาณ 400 กรัมกว่าๆ ทุกตัวสบายดี เพราะดึงแล้วหนังคอกลับเข้ารูปเดิม ส่งเสียงร้องได้ คลานได้ แต่มีตัวนึง เป็นตัวเมียมีอาการขาดน้ำอย่างหนัก (หนังคอย่นอย่างนั้น ไม่กลับเข้าที่) ไม่มีแรง แุถมท้องเสีย ถ่ายเป็นเลือดด้วย หมอบอกว่าตัวนี้อาการแย่มาก ก็ฉีดน้ำเกลือประมาณ 15 cc เข้าใต้ผิวหนัง ค่อยๆให้มันซึมเข้าไปเอง และป้อนน้ำหวานเข้าไปให้มีแรง โอกาสรอดยังมีอยู่ กลับบ้านต้องป้อนน้ำเกลือ จะได้ทั้งน้ำและเกลือแร่ด้วย หลังจากนั้นก็โทรกลับไปหาพ่อ พ่อบอกว่าเจอลูกหมาแล้ว ถูกห่ออยู่ในผ้า (มิน่าล่ะ ถึงมองไม่เห็น) แล้วนั่งรอพ่อสักพักใหญ่ๆ ก็มาถึง ลูกหมาตัวนี้เป็นตัวผู้ ท้องเสียด้วย แต่ไม่มีอาการขาดน้ำ หมอก็บอกว่าตัวนี้ให้ป้อนน้ำเกลือเหมือนกัน และแยกลูกหมาที่ท้องเสียออกมาก่อนในช่วงนี้ ส่วนตัวที่ตายตอนเย็น ก็เอาซากให้หมอดู หมอบอกว่าไม่น่าจะตายเพราะขาดน้ำ เพราะว่าดึงหนังคอแล้วกลับมาเหมือนเดิม แต่น่าจะบอบช้ำที่แม่มันคาบลูกรุนแรงหรือว่านอนทับมากกว่า
เมื่อกลับมาถึงบ้าน(เกือบเที่ยงคืน) ทั้งคนทั้งหมาก็กินข้าวเย็นก่อน ให้ Marble กินข้าว แต่ยอมกินแค่นม ไข่ คอไก่ทอดเหมือนเดิม ดีที่กินเนื้อที่ซื้อมาเพิ่มด้วย ส่วนข้าวและอาหารเม็ดไม่ยอมกิน จากนั้นคนก็รีบกินข้าว เพราะยังไม่ได้กินข้าวเลย หิวมาก และทำธุระอื่นๆ รวมทั้งหมดประมาณเกือบชั่วโมงนึง เสร็จแล้วก็กำลังจะมาป้อนน้ำเกลือลูกหมา ปรากฎว่า ลูกหมาตัวเมียได้แน่นิ่งไปแล้ว ส่วนอีกตัวยังร้องแง้วๆอยู่แถมคลานไปมาในตะกร้าด้วย เราก็พยายามอุ้มเจ้าตัวเมียออกมา เพื่อปั้มหัวใจ ส่วนอีกตัว แม่เราก็ช่วยป้อนน้ำเกลือไปก่อน เราปั้มหัวใจอยู่นานมาก(ครึ่งชั่วโมงได้) แล้วก็ต้องถอดใจ ว่ามันจากเราไปเสียแล้ว (เศร้าสุดๆ ไม่น่ากินข้าวก่อนเลย)
...เหลือ 6 ตัว (ตัวผู้ 4 ตัวเมีย 2)...
แต่ก็ยังห่อผ้าเหมือนเด็กทารกไว้ (ให้ความอบอุ่น) หวังไว้ว่าจะเกิดปาฏิหารย์ขึ้น หวังจะให้มันฟื้นขึ้นมาในตอนเช้า (ความจริงเท้าเริ่มเย็นแ้ล้ว แต่ก็ยังหลอกตัวเองอีก) และเอาใส่ในตะกร้า ส่วนอีกตัวก็เอาใส่ตะกร้าด้วยกัน แต่กั้นพื้นที่ออกจากกัน แล้วไปไว้ในห้องนอน ข้างๆเตียงของแม่เลย
ระหว่างนั้นเราก็ไปเล่าเรื่องราวลงในเว็บบอร์ดหมาประจำเหมือนเดิม และก็ได้ยินเสียง Kody ร้องแง้วๆ สงสัยหิวมั้ง แม่เราก็ไปป้อนน้ำเกลือเพิ่มอีกหน่อย (แม่เราเป็นพยาบาลอ่ะ เลี้ยงเด็กทารกเก่งกว่าเรา เราป้อนไม่เป็น เดี๋ยวทำลูกหมาสำลัก) สักพักหมาน้อยเริ่มง่วงและค่อยๆหลับไป แม่เห็นแล้วรู้สึกเอ็นดูมันมาก เราเลยตั้งชื่อให้มัน เพื่อจะได้สังกัดแม่ในอนาคต เลยตั้งชื่อว่า Kody (เอามาจากในการ์ตูนเรื่อง Bulto ภาค 3 ซึ่ง Kody เป็นลูกตัวนึงของ Bulto ยอดสุนัขนักสู้ และตอนนี้หมาที่เลี้ยงไว้ 5 ตัว Bulto เป็นหนุ่มน้อยในสังกัดแม่ เลยให้ Kody เป็นสังกัดแม่อีกตัว)
ต่อมาเราก็บอกให้มันนอนซะนะ แล้วเราเองถึงจะได้ไปนอน ประมาณตี 3 กว่าๆได้

สรุปสันนิษฐานสาเหตุการตาย
ตัวที่ 1
-ไม่แข็งแรงตั้งแต่เกิดมาแล้ว ดูจากท่าทางการหายใจที่ผิดปกติตั้งแต่เกิด
ตัวที่ 2
-ถูกคาบจนบอบช้ำ หรือแม่หมานอนทับ เพราะแม่หมาเป็นหมาที่มีนิสัยซุกซนและซ่าอย่างกับตัวผู้ กระโดกกระเดก เลยไม่ระมัดระวังเพียงพอ เราก็พยายามช่วยเตือนและระวังไม่ให้ลูกหมาถูกทับในช่วงที่เราเฝ้าอยู่แล้วนะ แต่ช่วงที่เราไม่อยู่นี่สิ -_-! และคืนก่อนหน้านั้น เห็นว่าแม่หมาไม่ค่อยจะทับลูกแล้ว เลยนึิกว่าไม่เป็นไรแล้ว (ประมาทเกินไป)
ตัวที่ 3
-ถ่ายเป็นเลือด น่าจะติดเชื้ออะไรสักอย่าง อาจจะเพราะในคอกสกปรกจากการที่เราขังแม่หมากับลูกๆไว้นานเกินไป ไม่ได้ปล่อยออกมาทำธุระนอกกรง และเพราะแม่หมามีลูกเยอะ  นมไม่เพียงพอ ลูกบางตัวเลยไม่ได้รับภูมิคุ้มกันเพียงพอ ตอนเช้าวันหลังคลอดเห็นว่าลูกได้กินทุกตัวแล้ว เลยประมาทเกินไปว่าไม่เป็นไรแล้ว แต่ความจริงแล้ว 24 ชั่วโมงแรก เป็น colostrum (น้ำนมเหลือง) เป็นภูมิคุ้มกันอย่างดี ต้องแบ่งให้ได้รับทุกตัว เราพลาดจุดนี้ นึกว่าได้ 2-3 วัน

อธิบายรูปภาพ
ภาพที่ 1 เด็กน้อยทั้ง 6 ตอนพาไปหาหมอ (แปะหมายเลยเอาไว้ด้วย)
ภาพที่ 2 สาวน้อยที่จากเราไปเป็นตัวที่ 3
ภาพที่ 3 หนุ่มน้อย Kody กำลังหลับสบาย ในผ้าห่มที่ถูกห่อไว้แบบเด็กทารกเลย

เช้าวันต่อมาหลังคลอด พุธที่19 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
ตื่นเช้ามา ก็เห็นเด็กๆนอนเรียงเป็นตับ กำลังกินนมแม่อย่างเป็นระเบียบ ในใจนึกชม Marble ว่า นี่ท้องแรกนะเนี่ย จัดระเบียบลูกได้เรียบร้อยด้วยตัวเองขนาดนี้เชียว เก่งจริงๆ แล้วก็ให้อยู่ในกรงไป หาไม้มาปิดรอบๆกรง มันจะได้ไม่ถูกตัวอื่นรบกวน มันจะได้ไม่เครียด และทำร้ายลูกตัวเอง
(ที่กลัวจุดนี้มาก เพราะเมื่อนานมาแล้ว เคยมีหมาที่บ้านคลอดลูกออกมาตัวนึง แล้วเราไปยุ่ง บวกกับตัวอื่นๆไปยุ่งมากไป ทำให้มันคงกินลูกตัวเอง เพราะลูกมันหายไปเรียบร้อยเพียงแค่เช้าวันต่อมา)
แต่พ่อบอกว่า มันไม่ยอมกินอาหารเม็ดที่ปกติจะให้มันกินทุกเช้า เราก็กังวลว่าทำไมไม่ยอมกินหว่า กินแต่นม เพราะกลัวมันขาด Calcium ลูกมันหลายตัว ต้องเอามาผลิตน้ำนมให้ลูกกิน ก็เลยเก็บไว้เป็นคำถามไว้ถามในเว็บบอร์ดหมาที่เราเข้าประจำ http://www.thaigsdclub.org
แล้วก็ไปที่คณะแต่เช้าเพื่อเรียน (ออกจากบ้าน 7 โมงครึ่งเลย) และสอบในตอนบ่าย วันนั้นก็อ่านหนังสือไม่ค่อยทันอ่ะ อาศัยพี่ป.โทที่เรียนด้วยกันช่วยติวก่อนสอบ
และก็เมื่อสอบเสร็จตอน บ่าย 3 กว่าจะรอพ่อมารับ ก็ 5 โมงครึ่งกว่าและระหว่างกลับบ้าน ก็โทรคุยกับสัตวแพทย์หญิงที่รู้จักกันและเจอตอนพา Marble ไปฝากท้อง เล่าให้เขาฟังว่า Marble คลอดแล้ว พร้อมกับปรึกษาว่าต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้าง ได้คำแนะนำมาเยอะ ว่าให้กินนมเยอะๆ เอาเป็น Hi-Calcium ไปเลย เพราะกลัวเป็นไข้น้ำนม (ภาวะขาด Calcium ในตัวแม่ เนื่องจากถูกดึงมาสร้างน้ำนมใ้ห้ลูกหมด) โดปแม่หมาดีๆ และอีกหลายๆอย่าง
กลับถึงบ้าน ล่อไปซะมืดเลย 1-2 ทุ่มได้ กลับมาถึงก็รีบจับพวกตัวอื่นๆล่ามโซ่หลบไม่ให้ Marble เห็น
เพื่อมันจะได้ยอมออกมาจากกรง ไปทำธุระส่วนตัว ระหว่างนั้น เปิดกรงมา เหม็นมาก สงสัยฉี่ไว้ เพราะขังไว้นานไป ก็ต้องจัดการรื้อกล่องลังที่ปูไว้ออก และใส่ลังใหม่ไปแทน โดยเอาลูกหมาหลบๆไปอีกด้านของกรง ระหว่างเปลี่ยนลัง ก่อนอื่นก็ต้องใส่ถุงมือยางเพื่อไม่ให้กลิ่นมือเราไปติดลูกหมาเหมือนเดิม พร้อมนับลูกมันด้วย ว่าครบหรือเปล่า ทุกตัวสบายดีมั้ย ก็ยังเห็นร้องแง้วๆ คลานไปคลานมาเหมือนเดิมปกติดี ยกเว้นเจ้าตัวเดิมที่หายใจยังไม่ปกติสักที แต่ยังคงคลานไปมา และร้องแง้วๆได้ปกติ
เมื่อเปลี่ยนลังเสร็จ ก็ให้อาหาร Marble กิน มันไม่ค่อยยอมกินอะไรเท่าไหร่เลย ข้าวที่หุงก็ไม่กิน กินแต่พวกนม Hi-Calcium เหมือนเดิม ให้ไป 2 กล่อง แล้วก็หาอย่างอื่นให้มันกินเพิ่ม เช่นไปต้มไข่มา 2 ฟอง โชคดีที่มันยอมกิน กับคอไก่ทอดของโปรดมัน
หลังกินเสร็จ เจ้าMarbleกลับเข้ากรง มันก็ขุดๆๆๆ ซะลังเริ่มเละอีกรอบ -_-! เพิ่งเปลี่ยนเมื่อกี้ ไม่พอใจไร หาาา เฮ้อ จะรื้อก็รื้อไป แล้วมันก็เลียๆๆๆ คาบๆ จัดระเบียบลูกมัน มันก็นอนลงให้นมลูกมัน แต่ดันไปทับลูกหมาอีกแล้ว ก็ต้องช่วยจับลูกหมาออกมาจากที่มันทับ คุณแม่มือใหม่ก็งี้แหละนะ เสร็จแล้วก็ปล่อยหมาตัวอื่นๆ แล้วเราก็ขึ้นบ้านไป
ลงมาดูอีกรอบตอนเที่ยงคืนอีกรอบ แล้วก็(เราเหมือนเป็นโรคจิตเลย)นั่งนับลูกๆมันอีกแล้ว สภาพแต่ละตัวก็ยังเหมือนเดิม ก็สบายใจ ให้อาหาร Marble อีกรอบเหมือนเดิม แล้วมันก็กินแต่นม ไข่ เหมือนเดิมอีก แล้วเรากลับเข้าบ้านไป รายงานความเป็นไปของเด็กๆในเว็บบอร์ดหมาประจำเช่นเคย ดีใจที่เด็กๆยังอยู่ครบดีเหมือนเดิม

วันคลอด อังคารที่18 ธันวา 2550 (เล่าย้อนหลัง)
เวลาประมาณ ทุ่มกว่าๆ ถึง 2 ทุ่ม
หลังจากกลับมาบ้าน ซึ่งก็หลับตลอดทางในรถเหมือนเดิม แม่ก็มาปลุกแล้วบอกว่า "Marble คลอดแล้ว ได้ยินเสียงลูกหมามั้ย"
เราจากที่งัวเงีย ก็สะดุ้งตื่นเลย จริงง่ะ Marble คลอดแล้วหรอ (ความจริงกะให้เขาคลอดหลังวันพุธอ่านะ เพราะต้องสอบ Advanced proficiency test วิชา FreeBSD) เราก็วิ่งไปดูลูกหมาเลย ปรากฎว่าออกมาแล้ว 4 ตัว แล้่วเราก็เลยยืนเฝ้าๆ ตื่นเต้นมากๆ ตะโกนลั่นบ้าน "น้องสาวชั้นเป็นแม่หมาแล้ว" หากล้องมาถ่ายรูป เอากล้องวิดีโอมาถ่ายด้วย (โชคดีที่ Marble ไว้ใจทั้งเรา พ่อแม่เรา และเราก็รักและสนิทกับเจ้า Marble มาก เลยสามารถเข้าใกล้มันและลูกๆของมันได้ โดยมันไม่แสดงอาการหึงหวงใดๆเลย ผิดกับหมาด้วยกัน ที่มันจะขู่ใส่ โดยเฉพาะ Lassie ตัวเมียที่แก่กว่า ที่ชอบข่มขู่ Marble บ่อยๆ)
แต่พอดีพ่อเราเพิ่งกลับมาจากเกาหลีไม่กี่วัน เลยยังไม่ได้ชาร์จแบต -_-! ก็ถ่ายได้นิดเดียว สุดท้ายก็คว้ามือถือเรานี่แหละ Nokia N73 มาถ่ายทั้งรูปและวิดีโอ (แต่วิดีโอได้สูงสุด 30 วินาทีเอง) เอาเหอะ แต่รูปออกมาก็ชัดดี แล้วก็ถ่ายไว้หลายรูปหลายfileเลย (ไม่ค่อยจะเห่อลูกหมาเลยเนอะ อิอิ)
หลังจากนั้น Marble ก็ค่อยๆคลอดออกมาทีละตัว ระยะห่างกันไม่แน่นอน ตัวที่5กับ6รู้สึกจะออกมาเวลาไล่เลี่ยกัน สักพักต่อมา น่าจะ 15-30 นาที ตัวที่7ก็ออกมา เราก็ได้จังหวะถ่ายรูปและวิดีโอไว้ ขณะที่ Marble กำลังกินรกของลูก กัดสายสะดือขาด เห็นเลือดพุ่งปรี๊ดๆออกมาจากสะดือ (ฟังแล้วหวาดเสียวมะ) แล้ว Marble ก็เลียๆๆๆทำความสะอาดลูก และกระตุ้นระบบต่างๆของลูกให้ทำงาน ลูกมันแต่ละตัวก็คลานไปมา ส่งเสียงร้อง แง้วๆๆๆๆ ดังระงมไปหมด เราก็นับลูกมันไปๆมาๆตลอด นับๆๆยังกะคนบ้าเห่อ ก็มันเห่อจริงๆนั่นแหละ 55 และพ่อก็สังเกตว่า ก่อน Marble จะคลอดแต่ละตัว มันจะตะกุยพื้นที่เป็นลังกระดาษที่ปูไว้ซะเละเลย สงสัยปวดท้องแหละมั้ง
แล้วไม่นาน ตัวที่ 8 ก็ออกมา ประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆ (แต่จำเวลาห่างแต่ละตัวไม่ค่อยได้ เพราะมัวแต่ถ่ายรูปและตื่นเต้นๆๆๆ) เราก็ดีใจและโล่งอกว่าออกมาครบทุกตัวแล้ว เราก็อยู่เป็นเพื่อน Marble อีกสักพัก ดูด้วยว่าเขาจะให้ลูกกินนมหรือเปล่า ซึ่งมันก็ไม่ยอมให้กินสักที คุณแม่มือใหม่ก็คงงี้แหละ ได้แต่ยืนเลียๆๆๆลูกทุกตัวไปๆมาๆ แล้วก็คาบลูก ลูกก็ร้องๆๆๆ เพราะมันเล่นคาบหัวลูกมันเลย -_-! แถมบางทีนอนทับลูก เราต้องไปจับตัว Marble เพื่อไม่ให้ทับลูก น้องสาวชั้นรุนแรงกับลูกจริงๆเลย เพราะนิสัยส่วนตัวของมันก็ค่อนข้างเหมือนลูกครึ่งหมาลูกครึ่งจิงโจ้ (บางทีก็เรียกมันว่าหมาติดสปริง ก็มันเล่นโดด เหยงๆๆๆ ตลอดเวลามันตื่นเต้น) เป็นสาวจอมซ่า มันเลยไม่ค่อยจะเบาแรงกับลูกเลย เราก็เริ่มกังวลนิดๆว่าลูกมันจะรอดมั้ยเนี่ย และแอบสังเกตเห็น ตัวที่ 8 มันค่อนข้างหายใจแบบเป็นเฮือกๆ (แม่เราเรียกว่าแบบ Air Hunger) ไม่เหมือนพี่น้องมัน เราก็คิดว่า คงเพิ่งเกิดมั้ง เดี๋ยวก็โอเคเองแหละ แม่มันก็ดูแลดี เลียลูกๆตลอดเวลา แต่ยังไงก็ไม่ยอมนอนลงให้ลูกกินนม และสังเกตเห็นว่า มันก็ยังตะกุยอยู่อีกแฮะ เราก็ไม่ได้คิดอะไร สงสัยมันจะยังอยากตะกุยหาที่นอนให้ลูกละมั้ง เราก็ยังไม่ได้จับลูกมันเลยนะ ไม่อยากให้กลิ่นมือเราไปติดลูกหมา กลัวแม่จะไม่ยอมรับลูก แล้วจะทำร้ายลูกด้วยการกินลูกตัวเอง บวกกับกลัวว่ามันจะเกิดอาการหวงลูกกับเราขึ้นมา เดี๋ยวเราอดเข้าใกล้ แฮะๆ
และ็พอดีวันรุ่งขึ้นเรามีสอบ ก็เลยขึ้นไปกินข้าวเย็นตอน 3 ทุ่มกว่าๆเกือบ 4 ทุ่มแล้วก็ไปเตรียมสอบ จนประมาณเวลาเที่ยงคืนเราก็แอบอยากไปดูลูกหมากินนมแม่ ก็เลยลงไปดูแล้วก็นับลูกๆของมันได้ 9 ตัว? เอ๊ะ นับผิดป่าวหว่า นับใหม่ๆ นับยังไงๆ ก็ได้ 9 แฮะ เลยรีบตะโกนเลยว่า "ลูกหมา 9 ตัว มันคลอดออกมาอีกตัวนึง" แม่ก็รีบลงมาดู จริงด้วย แสดงว่ามันคลอดลูกมาอีกตัวหลังจากเราขึ้นไปบนบ้านแล้ว  แต่เราก็ยังไม่กล้าจับโดยตรงอีกอยู่ดี ก็เลยหาถุงมือยางมาใส่ แล้วจับพลิกดู ทำให้รู้ว่าทั้งหมดเป็นตัวผู้ 4 ตัวกับตัวเมียอีก 5 ตัว ยังไงก็ตาม Marble ก็ยังไม่ค่อยจะยอมให้ลูกกินนมอยู่ดี แอบกังวลนิดๆ เพราะนมแม่ใน 24 ชั่วโมงแรก เป็นภูมิคุ้มกันชั้นดี ถ้าไม่ได้กินคงแย่แน่ แต่อยู่เป็นเพื่อนสักพักนึง ก็คิดว่าไม่น่าจะออกมาเป็นตัวที่ 10 อีก แล้วเห็นว่ามันยังคอยเลียลูกวนๆๆๆไปมา เพราะกว่าจะครบ 9 ตัวก็เหนื่อยอยู่เนอะ  ถ้างั้นก็ควรปล่อยให้มันพักผ่อนกับลูกๆได้แล้ว จึงขึ้นบ้านไปอ่านหนังสือเตรียมสอบต่อ

อธิบายรูปภาพ
ภาพที่ 1 Marble กำลังเลียกระตุ้นลูกที่เพิ่งเกิด (ที่เห็นสว่างๆ นี่ใช้ไฟฉายส่องนะ)
ภาพที่ 2 เด็กๆ 4 ตัว
ภาพที่ 3 เด็กๆตัวหนึ่ง เพิ่งเกิด เห็นสายสะดือมั้ย
ภาพที่ 4 เด็กๆ 4 ตัว (ไม่รู้ว่าซ้ำกับรูปที่ 3 บ้างป่าวนะ) เขาคลานไปมา จนเรียงกับเป็นแถวเอง น่ารักเนอะ

ปล. ความจริงถ่ายตอนคลอดและตอนMarbleกำลังกินรกลูกตัวที่ 7 ด้วยนะ แต่เอาลง Blog ไม่เป็นอ่ะ มันเป็น file 3gp ด้วย ทำไงหรอ สอนเราด้วยนะ

เล่าย้อนหลังไปตั้งแต่วันที่ 15 ธันวา 2550
ได้พา Marble ไปฝากท้องที่โรงพยาบาลสัตว์จุฬาฯ ตัวเขามีอาการตื่นๆ เพราะไม่ได้พาออกมานอกบ้านนานแล้ว พอไปเจอหมอแผนกสูตินารี(เหมือนคนเลยเนอะ) ก็ให้ X-ray แล้วระหว่างรอผล ก็ได้เจอหมอที่เคยพา Marble กับ Bulto ไปตรวจตอนมันยังเด็กๆ ตอนนั้น Bulto ไม่สบายมาก เกือบไม่รอดซะแล้ว และ Marble เคยมา X-ray ข้อสะโพกตอนครบ 1 ขวบ ผลก็ออกมาว่าได้ a-normal คือปกติดี
กลับมาเรื่องปัจจุบัน หมอคนนั้นไปแอบดูฟิล์มที่ได้ แล้วนับได้คราวๆ 6-7 ตัว เรากับแม่ได้ยินครั้งแรกก็....เหนื่อยทันใด....ตั้ง 6-7 ตัว นี่ขนาดท้องแรกนะเนี่ย (ถ้าไม่นับท้องลมไปครั้งนึง ตอนมันอายุได้ปีกว่าๆ) และเราก็ไปฟังผลจากหมอที่ไปฝากท้อง ก็พบว่าผลออกมาเป็น 8 ตัว เราก็ตกใจกว่าเดิมอีก มาจากไหนอีก 1 ล่ะเนี่ย ก็เลยไปขอดูฟิล์มกับตาตัวเองอีกรอบ สรุปนับได้ว่ามีลูกทั้งหมด 8 ตัวในท้อง (นับหัวกะโหลกเอา) ให้Marbleดูฟิลม์เองด้วย มันเห็นแล้วก็นอนลงไปเลย (คงจะลมใส่ เหมือนพี่และแม่มัน 555) และแถมดูฟิล์มข้อสะโพกของ Marble อีกรอบเพื่อความสบายใจของเรา อิอิ
กลับบ้านก็ดีใจ ต่อไปจะมีสมาชิกเพิ่มตั้งเยอะเลย 8+5=13ตัว โอ้เต็มบ้านเลย ^^
ก็วางแผนว่า จะให้ลูกหมากับปอ(เพื่อนของปลา อยู่ภาคสิ่งแวดล้อม ซึ่งรักหมาเหมือนกัน อิอิ) ตามที่สัญญาไว้
และให้คุณยายซึ่งอยู่จังหวัดชุมพร มีสวนยางพาราที่ต้องการหมาไว้เฝ้าสวนและเป็นบอดี้การ์ดให้ยายเรา

อธิบายภาพ
ภาพที่1 ตอนรอหมอที่รพ.สัตว์
ภาพที่2 ตอนกลับมาบ้านและนอนอยู่ในกรงที่จะเตรียมเป็นคอกของมัน

วันต่อๆมา 17 ธันวา 2550
ก็ได้จัดเตรียมคอก เป็นกล่องลังที่มันจะได้นอนขดได้ เพราะเห็นมันพยายามหาที่ที่เป็นที่ขดตัวนอนได้อยู่
ก็เลยทำกล่องลังที่ขนาดพอดีกับตัวมันให้ พอมันเห็น มันก็เข้าไปนอน แล้วส่งยิ้มให้อย่างพอใจ
ดีใจจังที่มันชอบ อิอิ แล้วก็เอากล่องนั้นใส่ไว้กรงขนาดใหญ่ที่มีมุ้งลวดอีกชั้นนึง ใส่ผ้าไว้ในกล่องด้วย เผื่อมันจะหนาว

อธิบายภาพ
ภาพที่3 Top view ของ Marble ให้เห็นว่ามันท้องโตขนาดไหน
ภาพที่4 ใบหน้ายิ้มแย้มของ Marble ที่พอใจกับคอก(กล่องลัง)ที่เตรียมไว้ตอนคลอด

ต่อไปจะเล่าถึงตอนวันที่มันคลอดนะ ไปนอนก่อนล่ะ บายจ้า